تاثیر انقلابهای ضداستعماری آسیا و آفریقا بر تضعیف نظام امپریالیستی پس از سال ۱۹۴۵میلادی

پس از پایان جنگ جهانی دوم، شرایط بین المللی زمینه ساز خیزش های گسترده ضداستعماری در آسیا و آفریقا شد. این انقلابات نه تنها موجب فروپاشی بسیاری از ساختارهای استعماری شدند، بلکه پایه های مشروعیت و اقتدار نظام امپریالیستی را نیز متزلزل کردند. مقاله حاضر با رویکرد تاریخی تحلیلی به بررسی نقش این جنبش ها در تغییر موازنه قدرت جهانی می پردازد و نشان می دهد که چگونه ایدئولوژی های متنوع، از ملی گرایی تا جریان های سوسیالیستی و دینی، توانستند قدرت های استعمارگر را وادار به عقب نشینی کنند. پیامدهای این تحولات در عرصه های سیاسی، اقتصادی و بین المللی، از جمله استقلال کشورهای تازه تاسیس و محدود شدن حوزه نفوذ امپریالیسم غربی، از نتایج برجسته این روند تاریخی به شمار می آید. در این مقاله به بررسی حضور استعمار در دو قاره آسیا و آفریقا پرداخته شده و بر اساس یافته های پژوهش، ضمن برشمردن پیامدهای استعمارستیزی در عصر حاضر، حضور استعمار منجر به بیداری فکری ملت ها در طرد استعمارگران و نیز دین باوری به عنوان یکی از عوامل مهم استقلال خواهی کشورهای مسلمان می باشد.

کلیدواژه ها:

انقلاب های ضداستعماری ، آسیا ، آفریقا ، امپریالیسم ، استعمار