بررسی جایگاه ادبیات شفاهی در فرهنگ و هویت اجتماعی ممسنی

ادبیات شفاهی یکی از مهمترین بسترهای انتقال هویت فرهنگی اجتماعی و تاریخی اقوام ایرانی است. قوم لر به ویژه مردم ممسنی دارای گنجینه ای غنی از اشعار ترانه ها باورها و ضرب المثل ها هستند که سینه به سینه منتقل شده و بازتاب دهنده جهان بینی باورهای مذهبی عشق، پاک اخلاقیات سنت ها و شیوه زیست اجتماعی آنان است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر نمونه هایی از ترانه ها باورها و ضرب المثل های مردم ممسنی به بررسی نقش ادبیات شفاهی در بازتولید هویت فرهنگی تقویت انسجام اجتماعی و انتقال ارزش ها و هنجارهای جمعی می پردازد. نتایج نشان می دهد که ادبیات شفاهی علاوه بر کارکرد زیبایی شناختی و هنری نقش مهمی در حفظ میراث معنوی آموزش اخلاق و مهارت های اجتماعی بازتاب عواطف انسانی و مواجهه با تغییرات فرهنگی و مدرن دارد و همچنان به عنوان ستون اصلی هویت فرهنگی قوم لر عمل می کند.

کلیدواژه ها:

ادبیات شفاهی ، قوم لر ، مردم ممسنی ، هویت فرهنگی ، ترانه های محلی ، باورهای عامیانه ، ضرب المثل ها ، عناصر فرهنگی