تحلیل ساختاری ادراک گردشگران داخلی ایران از تغییر اقلیم: بررسی رابطه آگاهی، ادراک تاثیرات منفی و رفتارهای سازگارانه سفر

پدیده تغییر اقلیم با اثرگذاری مستقیم بر عرضه و تقاضای گردشگری، یکی از چالش های اصلی صنعت در ایران است؛ با این حال، بعد تقاضا و واکنش گردشگران داخلی کمتر مورد توجه بوده است. پژوهش حاضر با هدف سنجش ادراک، نگرش و قصد رفتاری گردشگران داخلی ایران نسبت به پیامدهای تغییر اقلیم و پوشش خلا تحقیقاتی موجود، انجام گرفت. این مطالعه از یک طرح توصیفی-همبستگی کمی با روش پیمایش و نمونه گیری سهمیه ای استفاده کرد. داده ها با پرسشنامه ساختاریافته گردآوری و برای نمونه ای شامل صد پاسخگو با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس تحلیل شدند. یافته های توصیفی نشان داد که اکثریت قاطع (۷۲ درصد) گردشگران بر این باورند که تغییرات اقلیمی (مانند خشکسالی و گرما) هم اکنون بر مقاصد گردشگری ایران تاثیر منفی گذاشته و این تاثیر در مناظر طبیعی ملموس تر است. تحلیل همبستگی پیرسون، وجود یک رابطه مثبت و معنادار بین آگاهی کلی از تغییر اقلیم و ادراک تاثیرات منفی آن بر تجربه سفر را تایید کرد، در حالی که رابطه بین ادراک تاثیرات منفی و تمایل به اتخاذ رفتارهای سازگارانه (مانند تغییر فصل یا مقصد سفر) بسیار قوی و معنادار بود. نتایج حاکی از آن است که هرچه گردشگران، پیامدهای منفی تغییر اقلیمی را در تجربه شخصی سفر خود بیشتر حس کنند، تمایل بیشتری به سازگاری نشان می دهند. لذا، استراتژی های ترویج گردشگری پایدار باید بر شفاف سازی پیوند عینی بین تغییرات اقلیمی و کیفیت تجربه شخصی سفر تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

تغییر اقلیم ، گردشگری ، ادراک گردشگران ، رفتار سازگارانه ، گردشگران داخلی ایران