عفونت های قارچی مهاجم ناشی از قارچهای ریزوفوس یک چالش نوظهور در بیماران دچار نقص ایمنی

زمینه و هدف: قارچهای ریزوفوس، به طور سنتی عامل عفونتهای سطحی پوست و ناخن هستند. با این حال، گزارشهای فزاینده ای از بروز عفونتهای مهاجم عمقی و حتی منتشره ناشی از این قارچها در بیماران دچار نقص ایمنی وجود دارد که با چالشهای تشخیصی و درمانی قابل توجهی همراه است. این مرور با هدف گردآوری و تحلیل داده های موجود درباره اپیدمیولوژی عوامل خطر، تظاهرات بالینی، راهکارهای تشخیصی و گزینه های درمانی این عفونتهای مهاجم در جمعیتهای آسیب پذیر انجام میشود. روش ها: این مطالعه یک مرور ساختاریافته روایتی است. جستجوی نظام مند مقالات در پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Scopus و Google Scholar با استفاده از کلیدواژه های مرتبط و بدون محدودیت زمانی انجام شد. مقالات موردی، سری های موردی و مطالعات مروری مرتبط مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نقص ایمنی مهمترین عامل خطر است. عفونت اغلب به صورت ندول های زیرپوستی بروز می کند. تشخیص قطعی مبتنی بر هیستوپاتولوژی، مشاهده هیف های جداکننده، کشت و روش های مولکولی است. چالش اصلی، ظهور مقاومت ضدقارچی، به ویژه مقاومت به تربینافین در سویه هایی مانند Trichophyton indotineae است که گزینه های درمانی را محدود می کند. نتیجه گیری: عفونتهای مهاجم ریزوفوس یک عارضه جدی در بیماران آسیب پذیر است. تشخیص زودهنگام با بیوپسی، تعیین گونه و آزمون حساسیت دارویی برای انتخاب درمان موثر مانند ایتراکونازول ضروری است. افزایش هوشیاری بالینی و توانمندسازی آزمایشگاه ها برای بهبود پیامد بیماران حیاتی است.

کلیدواژه ها:

قارچهای ریزوفوس ، عفونت مهاجم ، قارچی ، نقص ایمنی ، عفونت قارچی ، عمقی ، مقاومت ضد قارچی ، Trichophyton spp