اثرات ماده Trichostatin A، بازدارنده هیستون دی استیلاز، بر ریخت شناسی، کنیدیوم زایی و رشد رویشی Fusarium graminearum عامل بلایت فوزاریومی سنبله گندم

استیلاسیون یکی از مکانیسم های مهم تنظیم بیان ژن در سطح پس از ترجمه می باشد که توسط آنزیم های هیستون استیل ترنسفراز و هیستون دی استیلاز کنترل می شود. آنزیم های هیستون دی استیلاز قارچی در بیماری زایی، پاسخ گویی به تنش های محیطی و تولید متابولیت های ثانویه اهمیت دارند. بنابراین در این مطالعه، اثرات احتمالی بازدارنده هیستون دی استیلازTrichostatin A (TSA) بر ریخت شناسی Fusarium graminearum، عامل بیماری بلایت فوزاریومی، مورد بررسی قرار گرفت. قارچ روی محیط کشت سیب زمینی-دکستروز-آگار حاوی TSA (۵/۱، سه و ۱۰ میکروگرم بر میلی لیتر) کشت و سپس رشد رویشی و ریخت شناسی آن در روز های سوم، پنجم و هفتم پس از کشت ارزیابی شد. رشد شعاعی قارچ پس از سه روز در حضور TSA کاهش یافت. کمترین میزان رشد ریسه ها نسبت به شاهد، در روز هفتم در محیط کشت حاوی ۱۰ میکروگرم بر میلی لیتر از TSA رخ داد. به علاوه، TSA موجب القای رشد ریسه های هوایی قارچ شد. در آزمون کنیدیوم زایی، مقایسه تیمار با شاهد نشان دهنده کاهش تولید کنیدیوم در پاسخ به تمام غلظت های TSA بود. کمترین میزان کنیدیوم زایی در حضور ۱۰ میکروگرم بر میلی لیتر از ماده بازدارنده اتفاق افتاد. نتایج نشان دهنده نقش تغییرات اپی ژنتیکی در تنظیم بیان ژن های F. graminearum می باشند و ممکن است در ارائه راهکار های جدید برای مدیریت بیماری بلایت فوزاریومی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

اپی ژنتیک ، دی استیلاسیون ، کروماتین ، Triticum aestivum ، TSA