تاثیر دو قارچ کش گیاه-پایه میلدیوکات و آلیسین در مهار بیماری سفیدک پودری (Golovinomyces cichoracearum) خیار (Cucumis sativus) گلخانه ای
محل انتشار: فصلنامه حفاظت گیاهان، دوره: 39، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 72
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPP-39-4_004
تاریخ نمایه سازی: 2 اسفند 1404
چکیده مقاله:
یکی از بیماریهای مهم خیار (Cucumis sativus)، بیماری سفیدک پودری است که توسط گونه قارچی Golovinomyces cichoracearum ایجاد می شود. در این تحقیق، کارآیی دو قارچ کش گیاه- پایه میلدیوکات (EC ۱۳%) در دزهای چهار، پنج و شش گرم در لیتر و آلیسین (ME ۵%) در دزهای ۵/۰، یک و ۵/۱ گرم در لیتر علیه بیماری سفیدک پودری خیار در شرایط گلخانه ارزیابی و با قارچ کش سیدلی تاپ با دز ۷۵/۰ گرم در لیتر و شاهد (آب) مقایسه گردید. این تحقیق در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با هشت تیمار و سه تکرار در دو استان تهران و خوزستان اجرا شد. اعمال تیمارها با مشاهده علائم بیماری آغاز و به فاصله هفت تا ۱۰ روز یک بار تکرار شد. ارزیابی شدت بیماری به روش هورسفال و بارات و با سیستم نمره دهی یک تا هفت انجام شد. میانگین داده های هر دو منطقه نشان داد که قارچ کش آلیسین در غلظت های یک و ۵/۱ گرم در لیتر به ترتیب کارآیی مهار ۸۳ و ۰۸/۸۸ درصد و قارچ کش میلدیوکات در غلظت های پنج و شش گرم در لیتر، به ترتیب کارآیی مهار ۶/۸۴ و ۶/۸۶ درصد و قارچ کش سیدلی تاپ کارآیی مهار ۷/۸۲ درصد داشتند. با توجه به نتایج این تحقیق، ترکیبات گیاه- پایه میلدیوکات در غلظت پنج گرم در لیتر و آلیسین با غلظت یک گرم در لیتر می توانند به عنوان جایگزین یا در تناوب با قارچ کش های شیمیایی برای مهار بیماری سفیدک پودری خیار مورد استفاده قرار گیرند. شروع محلول پاشی به محض مشاهده علائم بیماری و طی دو تا سه نوبت و به فاصله هفت تا ۱۰ روز توصیه می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
موسی نجفی نیا
بخش تحقیقات بیماری های گیاهی، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
محمدرضا اصلاحی
بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران
لاله دهقان
بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی تهران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ورامین، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
