رویکردهای پایدار و نوآورانه برای پاکسازی خاک های آلوده: از گیاه پالایی تا فناوری های ترکیبی
محل انتشار: مجله خاک و توسعه پایدار، دوره: 1، شماره: 3
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 37
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SSD-1-3_005
تاریخ نمایه سازی: 30 بهمن 1404
چکیده مقاله:
خاک، یک اکوسیستم حیاتی و پیچیده، با آلودگی جهانی ناشی از فعالیت های ناپایدار انسانی مواجه است که تهدیدات قابل توجهی را برای عملکردهای اکولوژیکی و خدمات اکوسیستم ایجاد می کند. روش های سنتی اصلاح فیزیکوشیمیایی اغلب پرهزینه و از نظر زیست محیطی مخرب هستند. در نتیجه، تمرکز فزاینده ای بر توسعه رویکردهای بیولوژیکی پایدار و نوآورانه وجود دارد که هدف آنها حذف موثر آلاینده ها، کاهش سمیت، به حداقل رساندن خطرات برای سلامت محیط زیست و انسان و بازیابی سلامت خاک و خدمات اکوسیستم مرتبط به شیوه ای اقتصادی و مقرون به صرفه است. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی جامع روش های زیستی نوین و امیدبخش در زمینه اصلاح خاک می پردازد. روش های اصلی مورد بحث شامل گیاه پالایی، زیست پالایی با استفاده از میکروارگانیسم ها و ورمی رمیدشن هستند. در این بررسی، مکانیسم های عمل هر یک از این روش ها، از جمله توانایی گیاهان در جذب و تثبیت آلاینده ها، قابلیت متابولیکی میکروارگانیسم ها و نقش کرم های خاکی در بهبود کیفیت خاک و تجزیه آلاینده ها، مورد بررسی قرار گرفته است. علاوه بر این، چالش آلودگی های مختلط، که شامل حضور توام آلاینده های معدنی و آلی در محیط خاک است، نیز به عنوان یک مانع اساسی در مسیر اصلاح مورد توجه قرار گرفته است. این نوع آلودگی می تواند به طور قابل توجهی از کارایی فناوری های پالایش منفرد بکاهد. به منظور غلبه بر این پیچیدگی، رویکردهای ترکیبی که به ادغام روش های بیولوژیکی و فیزیکوشیمیایی می پردازند، و همچنین استفاده از مواد اصلاح کننده و فناوری های نانو، به عنوان راهکارهای نویدبخش در حال ارزیابی هستند. در نهایت، این بررسی بر اهمیت ارزیابی جامع کارایی فرآیندهای پالایش تاکید می کند. این ارزیابی نه تنها باید شامل سنجش میزان کاهش آلاینده ها باشد، بلکه باید احیای سلامت کلی خاک و بازگرداندن خدمات اکوسیستم را نیز در برگیرد. انطباق با مقررات زیست محیطی و امکان اجرای مقرون به صرفه این فناوری ها، از عوامل کلیدی در پذیرش و موفقیت بلندمدت آنها به شمار می رود. این بررسی، اطلاعاتی کلیدی برای پژوهشگران و متخصصان محیط زیست فراهم می آورد تا به درک عمیق تری از پتانسیل و محدودیت های فناوری های زیست پالایی دست یابند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
معصومه مصطفائی
مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی
زهره الویار
مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان)