فهم تجربه زیسته سوگ در محیط کار: جهت گیری انتقادی

این پژوهش در راستای فهم تجربه سوگ در بافتار سازمانی انجام شد. در این راستا دیدگاه ها و تجربه های ۲۳ نفر از کارکنان سوگوار در قالب مصاحبه های روایتی بررسی شد. برای انتخاب افراد از پنج معیار تنوع سازمانی، فاصله زمانی از فقدان، نوع سوگ، اشتغال مستمر پس از فقدان و آمادگی روانی برای گفت و گو استفاده شد. در تحلیل داده ها رویکرد بازتابی تحلیل تم به کار گرفته شد و امکان های این رویکرد برای تحلیل داده ها مورد بررسی قرار گرفت. در تفسیر داده ها جهت گیری انتقادی و نظریه حفظ منابع محل تمرکز پژوهشگر بود و ارزش های متناقض همدلی و کارایی در تفسیر سوگ مدنظر قرار گرفتند. تم های حاصل از تحلیل داده ها عبارت بودند از پارادوکس کارایی-همدلی، به رسمیت شناخته نشدن تفاوت ها، مرزهای سیال کار و زندگی شخصی و بازتعریف هویت حرفه ای در مواجهه با سوگ. ده تم فرعی حاصل از تحلیل، در قالب این تم های چهارگانه تنظیم شدند. یافته ها نشان داد که در محیط های کاری، کارایی اغلب بر همدلی تقدم دارد و سوگ به عنوان یک تجربه فردی و نه جمعی دیده می شود. تفاوت های فردی در فرآیند سوگواری نادیده گرفته می شوند و حمایت های سازمانی عمدتا استانداردسازی شده و ناکارآمدند. مرزهای میان کار و زندگی شخصی در مواجهه با سوگ دچار تغییر شده و در مواجهه با فقدان، بازسازی یا از دست دادن هویت حرفه ای افراد رخ می دهد. نتایج این پژوهش دلالت های مدیریتی ویژه ای برای سیاست گذاری های سازمانی و طراحی مداخلات حمایتی داشت.

کلیدواژه ها:

سوگ ، داغدیدگی در بافتار سازمانی ، جهت گیری انتقادی ، تحلیل تم بازتابی