مدیریت شهری و حکمروایی در منابع انسانی تا تصمیم گیری و مسئولیت پذیری محیط زیستی

این متن، با رویکردی تحلیلی و یکپارچه، نقش محوری مدیریت شهری را در مواجهه با پیچیدگی های دنیای امروز مورد بررسی قرار می دهد. مدیریت شهری به عنوان سیستمی فراگیر و چندذینفعه (شامل شهرداری، شورای شهر، نهادهای رسمی و غیررسمی، بخش خصوصی و شهروندان) تعریف می شود که مسئولیت هدایت و اداره شهر در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، کالبدی و زیست محیطی را بر عهده دارد. این تحلیل نشان می دهد که اثربخشی مدیریت شهری در گرو تحقق چند اصل کلیدی به هم پیوسته است: نخست، گذار از الگوی سنتی «حکومت» متمرکز به الگوی نوین «حکمروایی خوب شهری» که بر پایه مشارکت، شفافیت، پاسخگویی، تمرکززدایی و ایجاد یکپارچگی بین نهادها استوار است. دوم، سرمایه گذاری بر سرمایه انسانی متعهد و خودکارآمد در بدنه مدیریت شهری که باور به توانایی های فردی و تعلق خاطر به سازمان، عملکرد و کیفیت خدمات را افزایش می دهد. سوم، به کارگیری فرآیندهای تصمیم گیری خردمندانه، مشارکتی و انعطاف پذیر برای حل مسائل پیچیده شهری. چهارم، پذیرش مسئولیت اجتماعی و محیط زیستی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از ماموریت مدیریت شهری، از طریق ترویج تولید و مصرف پایدار، شفافیت سبز و پاسخگویی در قبال آینده شهر. در نهایت، نتیجه می گیرد که مدیریت شهری موفق، نیازمند تلفیق این ابعاد در یک چهارچوب راهبردی یکپارچه است تا بتواند شهرها را به سمت پایداری، عدالت فضایی و کیفیت زندگی بالاتر برای تمام شهروندان هدایت کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، منافع فایدهگرایانه ، شفافیت سبز ، محیط زیستی