مروری بر سیر تحول نظری برنامه ریزی منطقهای مبتنی بر زنجیره ارزش با تاکید بر صنایع نساجی و پوشاک

امروزه گرایش به سمت برنامه ریزی منطقه ای با رویکرد زنجیره ارزش وجود دارد و در برنامه ریزی درون صنعتی منطقه نقش مهمتری را ایفا می کند. توزیع منطقه ای یکی از ویژگی های زنجیره ارزش منطقه ای است. با توجه به موضوع، مسئله پژوهش آن است که نظریات مدونی (سیر تحول نظری مدونی) در حوزه سازمان کالبدی فضایی برنامه ریزی منطقه ای متناسب با زنجیره ارزش وجود ندارد. آنچه که هدف پژوهش است دستیابی به نظریه هایی است که از زنجیره ارزش صنعت نساجی و پوشاک حمایت کرده اند و سوال مطرح آن است که چه نظریه هایی از زنجیره ارزش صنعت نساجی و پوشاک حمایت کرده اند. پژوهش حاضر با روش گونه شناسی کیفی و استدلال استنباطی است. به لحاظ فرایند پژوهش در مرحله مبانی نظری شامل زنجیره ارزش نساجی و پوشاک و برنامه ریزی منطقه ای زنجیره ارزش است. سپس در مرحله تحلیل از طریق مطالعه اسنادی گونه شناسی کیفی و استدلال استنباطی تحلیل صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اجزای زنجیره ارزش در سه سطح بالادست شامل تولید الیاف پنبه، پشم مصنوعی، میان دست ریسندگی، بافندگی و رنگرزی و پایین دست تولید پوشاک، بازاریابی و توزیع طبقه بندی می شوند. در راستای توسعه چارچوب زنجیره ارزش چهار مرحله فرآیندی، محصولی، کارکردی و زنجیره ای وجود دارد. نظریه ها در قالب سه گونه قابل تقسیم هستند از قبیل نظریه های کلاسیک برنامه ریزی منطقه ای، نظریه های نوین برنامه ریزی منطقه ای و نظریه پردازان زنجیره ارزش جهانی است.

کلیدواژه ها:

مرور سیر تحول نظری ، برنامه ریزی منطقه ای ، زنجیره ارزش ، نساجی و پوشاک