تاب آوری شکننده:چرا نسل جدید در برابر کوچک ترین شکست تحصیلی دچار فروپاشی عصبی می شود؟

در چشم انداز آموزشی و تربیتی معاصر، پدیده ای نگران کننده تحت عنوان «تاب آوری شکننده» در میان دانش آموزان و دانشجویان نسل جدید (معروف به نسل Z و آلفا) ظهور کرده است. این پدیده به وضعیت پارادوکسیکالی اشاره دارد که در آن، علیرغم دسترسی بی سابقه به منابع آموزشی، رفاه مادی و حمایت های والدین، آستانه تحمل روانی افراد در برابر ناکامی ها به شدت کاهش یافته است. مشاهدات بالینی و گزارش های مشاوران مدارس نشان می دهد که یک نمره پایین، عدم قبولی در یک آزمون خاص یا انتقاد معلم، که در نسل های گذشته به عنوان بخشی طبیعی از فرایند رشد تلقی می شد، اکنون منجر به واکنش های شدید هیجانی نظیر حملات پانیک، افسردگی حاد و فروپاشی عصبی می گردد. مقاله حاضر با رویکردی بین رشته ای و با استناد به یافته های روانشناسی تربیتی، جامعه شناسی و علوم اعصاب، به واکاوی ریشه های این آسیب پذیری می پردازد. عوامل کلیدی مورد بحث شامل سبک های فرزندپروری «برف روب» و «هلیکوپتری»، تاثیر مخرب کمال گرایی القا شده توسط شبکه های اجتماعی، تورم نمره در نظام آموزشی و تغییرات ساختاری در مکانیسم های پاداش مغزی است. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که حذف سیستماتیک موانع و شکست های کوچک از مسیر زندگی کودکان توسط والدین و سیستم آموزشی، مانع از شکل گیری «عضلات روانی» و مهارت های مقابله ای شده و نسلی را پرورش داده است که در ظاهر موفق اما در باطن، فاقد تجهیزات روانی لازم برای مواجهه با واقعیات تلخ زندگی است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، نسل زد ، فروپاشی عصبی ، والدین برف روب ، کمال گرایی سمی ، تحمل پریشانی ، نظام آموزشی ، سلامت روان.