رابطه دل بستگی به خدا و عمل به باورهای دینی با رفتارهای پرخطر در بین دانش آموزان

سابقه و هدف: رفتارهای در معرض خطر یا مخاطرهآمیز در بین دانشآموزان یکی از دغدغههای بزرگ دولتها و نهادهای آموزشی است. هدف پژوهش حاضر مطالعه رابطه عمل به باورهای دینی و دلبستگی به خدا با رفتارهای پرخطر در بین دانشآموزان بود. مواد و روش ها: طرح پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشآموزان متوسطه اول و دوم شهر بناب در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۴ بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تعداد ۲۰۰ نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. از مقیاس های دلبستگی به خدای غباری بناب و حدادی کوهسار، عمل به باورهای دینی گلزاری، و رفتارهای پرخطر رجایی و شفیعی برای جمع آوری داده ها استفاده شد. یافته ها: تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان داد عمل به باورهای دینی و دلبستگی به خدا از نوع پایگاه مطمئن پیش بینیکننده منفی رفتارهای پرخطر دانشآموزان دختر دوره متوسطه بوده است. درمجموع، ۳۸ درصد از واریانس رفتار های پرخطر دانشآموزان دختر دوره متوسطه از طریق عوامل عمل به باورهای دینی و دلبستگی به خدا بهعنوان پایگاه مطمئن تبیین می شود. استنتاج: سازه های دینی مثبت ازجمله عمل به باورهای دینی و دلبستگی به خدا بهعنوان پایگاه مطمئن فرصت هایی را برای رشد معنوی و همچنین سبک زندگی سالم فراهم می کند که توجه به اهمیت آن در بافت مدرسه برای پیشگیری از رفتارهای پرخطر در بین دانشآموزان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Attachment to God ، Risky Behaviors ، Practicing Religious Beliefs ، Students ، دل بستگی به خدا ، عمل به باورهای دینی ، رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان