مدل مفهومی طراحی پروتکل معنابخشی به رنج نوجوانان مبتلا به بیماری های سخت درمان با تاکید بر اسماء الهی

سابقه و هدف: مواجهه نوجوانان با بیماری های سخت درمان، رنجی هستیشناسانه ایجاد می کند که نیاز مبرم به کشف معنای وجودی رنج را بههمراه دارد. این پژوهش با هدف طراحی پروتکلی نظام مند مبتنیبر اسماء الهی برای پاسخگویی به این نیاز معنوی صورت گرفت. یافته ها: این مطالعه کیفی-اکتشافی با نمونه گیری هدفمند از ۱۳ نوجوان دختر و پسر ۹-۱۹ساله در اصفهان انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با تحلیل مضمون براون و کلارک تحلیل شد. فرایند تحقیق در سه فاز تحلیل کیفی داده ها، تناظرسازی مضامین با اسماءالحسنی، و تدوین پروتکل سه مرحله ای انجام شد. پس از شناسایی مضمون فراگیر «جستوجوی فعالانه معنا در مواجهه با رنج بیماری»، پروتکلی با سه مرحله طراحی شد. مرحله اول (آماده سازی وجودی) با هدف ایجاد زمینه برای گفت وگوی معنوی، مرحله دوم (بازسازی چهارچوب شناختی) با محوریت بازبینی انگاره های نادرست درباره رنج، و مرحله سوم (معنابخشی فعال) مبتنی بر تبیین مفهوم رنج از منظر اسماء منتخب الهی. استنتاج: براساس یافته های این مطالعه که بر جستوجوی فعالانه معنا در نوجوانان بیمار تاکید داشت، پروتکل سه مرحله ای طراحی شد. این پروتکل میتواند بهعنوان گامی اولیه در عملیاتی سازی مفاهیم اسلامی، پاسخی کاربردی به خلا مراقبت معنوی نظام مند ارائه دهد. ارزیابی اثربخشی پروتکل در مطالعات آتی میتواند گامی در تلفیق حکمت اسلامی با علوم سلامت به شمار رود.

کلیدواژه ها:

Adolescents ، Hard-to-Treat Diseases ، Intervention Protocol ، Meaning-Making in Suffering ، Names of Allah ، معنابخشی به رنج ، نوجوانان ، بیماری سخت درمان ، پروتکل مداخله ای ، اسماء الهی