مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش مبتنی بر تاب آوری بر استرس شغلی و خستگی ناشی از شفقت پرستاران

مقدمه: پرستاران نقش حیاتی در مراقبت های بهداشتی دارند، اما استرس شغلی و خستگی ناشی از شفقت می تواند کیفیت مراقبت را کاهش دهد. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش مبتنی بر تاب آوری بر کاهش استرس شغلی و خستگی ناشی از شفقت در پرستاران انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل پرستاران شاغل در بیمارستان های خرم آباد در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۴۵ نفر با پایین ترین نمره انعطاف پذیری شناختی به صورت تصادفی در سه گروه آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد، آموزش مبتنی بر تاب آوری و کنترل جایگزین شدند. گروه آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد ۱۰ جلسه ۴۰ دقیقه ای و گروه آموزش مبتنی بر تاب آوری ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش دریافت کردند. ابزاره گردآوری داده شامل مقیاس استرس شغلی پارکر و دکوتیز (۱۹۸۳) و مقیاس خستگی ناشی از شفقت استم (۲۰۱۰) بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تحلیل واریانس آمیخته تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد هر دو نوع آموزش موجب کاهش معنادار استرس شغلی و خستگی ناشی از شفقت در مقایسه با گروه کنترل شدند (۰۰۱/۰P<) و این اثر در پیگیری سه ماهه نیز پایدار ماند. بین اثربخشی دو مداخله تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش مبتنی بر تاب آوری، مداخلاتی موثر و پایدار در کاهش استرس شغلی و خستگی ناشی از شفقت پرستاران هستند و می توانند به عنوان راهبردهایی کارآمد برای ارتقای سلامت روان و کیفیت عملکرد پرستاران به کار گرفته شوند.

کلیدواژه ها:

Job Stress ، Compassion Fatigue ، Acceptance and Commitment Training ، Resilience-Based Training ، استرس شغلی ، خستگی ناشی از شفقت ، آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد ، آموزش مبتنی بر تاب آوری