اثر بخشی درمان راه حل محور بر سرمایه روانشناختی و تعهد تحصیلی در دانش آموزان با عملکرد تحصیلی پایین

مقدمه: عملکرد تحصیلی پایین یکی از مهم­ترین آسیب­های دوران تحصیلی برای دانش­آموزان است؛ با توجه به اهمیت این موضوع مطالعه حاضر با هدف تعیین اثر بخشی درمان راه حل محور بر سرمایه روانشناختی و تعهد تحصیلی در دانش آموزان با عملکرد تحصیلی پایین انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش­آزمون پس­آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر با عملکرد تحصیلی پایین در پایه ی نهم شهرستان بهار از استان همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. حجم نمونه مورد نیاز برای هر گروه ۱۵ نفر و مجموعا ۳۰ نفر از دانش­آموزان تعیین شد؛ ابتدا به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و پس از غربال­گری به شیوه تصادفی ساده در گروه­های کنترل و آزمایش جای­دهی شدند و افراد گروه مداخله به صورت گروهی هشت جلسه تحت درمان قرار گرفتند. شرکت­کنندگان به پرسشنامه­ سرمایه­های روانشناختی (لوتانز و همکاران، ۲۰۰۷) و مقیاس تعهد تحصیلی (وگل و هیومن-وگل، ۲۰۱۶) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره با نرم افزار SPSS-۲۴  تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون تفاوت معناداری میان پس آزمون گروه آزمایش و کنترل سرمایه روانشناختی (۰۱/۰=P، ۳۵/۳۸=F) و تعهد تحصیلی (۰۱/۰=P، ۲۱/۳۸=F) در دانش آموزان با عملکرد تحصیلی پایین وجود داشت (۰۵/۰>P). نتیجه­ گیری: با توجه به یافته­های این پژوهش می­توان نتیجه گرفت که درمان راه­حل محور یک مداخله موثر بر سرمایه روانشناختی و تعهد تحصیلی دانش­آموزان با عملکرد تحصیلی پایین بوده است؛ با توجه به نتایج این پژوهش پیشنهاد می­شود که مداخله درمان راه­حل محور جهت بهبود سرمایه روانشناختی و تعهد تحصیلی دانش­آموزان در مدارس و سایر مراکز آموزشی و درمانی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

Solution-Focused Therapy ، Academic Performance ، Students ، درمان راه حل محور ، عملکرد تحصیلی ، دانش ­آموزان