بررسی ارتباط کوچینگ با هوش استراتژیک در رهبری سازمانهای پروژه محور

در مقاله حاضر به بررسی رابطه میان کوچینگ و هوش استراتژیک در رهبری سازمانهای پروژه محور و تاثیر آن بر موفقیت پروژه ها پرداخته شده است. از آنجا که کوچینگ به عنوان رویکردی تعاملی بستر رشد خودآگاهی، مسئولیت پذیری و مشارکت کارکنان را فراهم می آورد انتظار می رود که از این طریق به بهبود هوش استراتژیک و عملکرد پروژه ها منجر شود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی به شمار می رود و جامعه آماری آن شامل مدیران و کارشناسان پروژه در شرکت های پروژه محور است. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد در میان ۶۰ نفر گردآوری شد و تحلیل آنها با نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام گرفت. نتایج نشان داد کوچینگ تاثیر مستقیم و معناداری بر موفقیت پروژه دارد. همچنین اگرچه کوچینگ بر هوش استراتژیک رهبران اثر مثبت داشت اما نقش میانجی هوش استراتژیک در رابطه میان کوچینگ و موفقیت پروژه در سطح اطمینان ۹۵ درصد تایید نشد؛ با این وجود افزایش توانمندیهای استراتژیک مدیران می تواند در بلندمدت به تقویت عملکرد پروژه ها کمک کند. علاوه بر این شاخص های برازش مدل نشان دادند که مدل مفهومی تحقیق از تناسب و پایایی مناسبی برخوردار است. در مجموع نتایج پژوهش حاکی از آن است که توسعه مهارت های کوچینگ و هوش استراتژیک در میان مدیران پروژه می تواند به عنوان راهبردی کلیدی در ارتقای اثربخشی رهبری و افزایش موفقیت پروژه ها مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کوچینگ ، هوش استراتژیک ، رهبری ، موفقیت ، پروژه ، سازمانهای پروژه محور