کاربرد سورفکتانت پلیمری برای ارتقای پایداری در شرایط دما و شوری بالا در فرآیند ازدیاد برداشت

با توجه به کاهش تولید نفت و نیاز روزافزون به انرژی، روشهای ازدیاد برداشت شیمیایی نفت (CEOR) به عنوان راهکاری حیاتی مطرح هستند. در این میان سورفکنت های پلیمری به دلیل توانایی همزمان در کاهش کشش بین سطحی و افزایش ویسکوزیته سیال جابجا کننده توجه بسیاری را به خود جلب کرده اند. با این حال چالش هایی نظیر پایداری در شرایط سخت مخزن (دمای بالا و شوری شدید)، هزینه های تولید و جذب سطحی استفاده از آنها را محدود ساخته است. در این مطالعه، یک سورفکتانت پلیمری نوین با نام SAV طراحی و سنتز شد. فرآیند سنتز شامل مراحل تهیه مونومر ماکرومونومر AE و در نهایت پلیمریزاسیون برای تولید سورفکتانت نهایی بود. ارزیابی عملکرد SAV با اندازه گیری کشش بین سطحی (IFT) و زاویه تماس در سیستم های نفت خام، آب و دکان آب انجام شد. نتایج نشان داد که این سورفکتانت به طور موثری کشش بین سطحی را کاهش می دهد به طوری که در سیستم نفت خام IFT از ۱/۳ mN/m به ۰/۳۴ mN/m با افزایش شوری تا ppm ۱۰۰۰ رسید. همچنین، اندازه گیری زاویه تماس تغییر قابل توجهی از حالت کاملا آبگریز (۱۴۷/۳ درجه) به حالت آبدوست (۹۹/۸ درجه) را پس از افزودن سورفکتانت نشان داد که حاکی از تغییر موثر ترشوندگی سنگ به سمت حالت آبدوست است. این یافته ها حاکی از پتانسیل بالای سورفکتانت پلیمری SAV برای کاربرد در فرآیندهای ازدیاد برداشت نفت حتی در شرایط سخت مخزن، می باشد.

کلیدواژه ها:

سورفکتانت ، پلیمری ، ازدیاد برداشت نفت (EOR) ، کشش بین سطحی (IFT) ، تغییر ترشوندگی ، سنتز شیمیایی