بررسی انتقادی سیاست های مهاجرتی ایران در قبال اتباع افغانستانی: ارائه نمونه بدیل

ایران در یکی مهمترین و فعال ترین گذرگاه های مهاجرتی درجهان موقعیت استراتژیکی دارد چراکه بهطور همزمان کشور مبدا، ترانزیت و مقصد میلیونها مهاجر است سوال اصلی پژوهشواکاوی انتقادی سیاستگذاری جمهوری اسلامی ایران در قبال اتباع افغانستانی میباشداین پژوهش چندبعدی و در پارادایم کیفی انجام شده است. روش جمع- آوری داده ها و اطلاعات ترکیبی از منابع اسنادی مصاحبه متخصصان، برگزاری پانل خبرگان جلسات کارشناسی و کسب نقطه نظرات دستگاه ها و نهادهای مرتبط با موضوع بوده است.ایران علیرغم مواجه شدن با تحریم های گسترده بین المللی نزدیک به پنج دهه میزبان یکی ازبزرگترین جمعیت های مهاجرتی در جهان است. گام اول در سیاستگذاری، تبیین مسئله است. حکمرانی و سیاست گذاری درحوزه اتباع افغانستانی نیازمند رویکردی پیشدستانه، به گزین هوشمندانه و درازمدت است. حضور بلندمدت اتباع افغانستانی درایران ابعاد مختلفی از زیست جامعه را تحتالشعاع قرار داده و سببساز چالش و فرصتهای متعددی در حوزههای سیاسیفرهنگی، اجتماعی، امنیتی و اقتصادی شده است که به نظر میرسد فقدان سیاستگذاری منسجم و آینده نگرانه در این حوزه می تواند مخاطرات جدی ایجادنماید. این پژوهش ضمن تبیین وجوه مختلفمهاجرت اتباع افغانستانی به ایران مدل مفهومی ۷ مرحله ای حکمرانی مهاجرت را به عنوان شالوده سیاستگذاری در این حوزه ارائه نماید که شامل مرحله پیشامهاجرت، ترانزیت، مدیریت مرز، ورود و شناسایی، ادغام، اخراج و بازادغام می باشد.

کلیدواژه ها:

مهاجرت ، افغانستان ، حکمرانی ، آینده پژوهی ، ایران