قدرت هوشمند در اندیشه آیت الله خامنه ای و تاثیر آن بر موقعیتمندی ایران در هندسه جدید قدرت جهانی

قرارگیری جهان در لحظه آفرینش هندسه نظمی نوین، علی رغم ایجاد تهدیدهای ناشی از آشوب دوران گذار، فرصت های بی بدیلی را پیش روی بازیگران و قدرت های نوظهور از جمله جمهوری اسلامی ایران قرار داده است. بی تردید لازمه موقعیت مندی مطلوب در شرایط گذار به نظم جدید، فهم الگوهای تغییر در سطح ساختارها، اقدام کنشگران در سطح کارگزاران و همچنین درک اقتضائات، احتیاجات و ملاحظات این تحول عمیق است. در این میان، ارتقاء توان مولفه های قدرت سخت-نرم و نحوه تلفیق و تجمیع خردمندانه آنها، یعنی قدرت هوشمند، درجانمایی مناسب و موقعیت یابی راهبردی کشورها، من جمله ایران نقشی بی بدیل دارد که همواره در اندیشه آیت الله خامنه ای نمود داشته است. سئوال اصلی این پژوهش آن است که ایران با چه ظرفیت های سخت افزاری و نرم افزاری می تواند جایگاه خود را به عنوان قدرت منطقه ای در هندسه جدید قدرت جهانی تحکیم نماید؟(سئوال تحقیق) یافته های تحقیق ناظر بر آن است که ایران با ارتقاء مولفه ها ابعاد و پیامدهای کاربست قدرت سخت (قدرت نظامی، جغرافیای طبیعی، ارتقای توانمندی هسته ای، تقویت بازیگران غیردولتی همسو، تقویت ظرفیت اقتصاد مقاومتی) و همچنین قدرت نرم (ظرفیت های هویتی-فرهنگی، گفتمان انقلاب اسلامی، ظرفیت های دانشی- علمی، ارتباطات رسانه ای، تقویت گردشگری) و بکارگیری توامان قدرت سخت و نرم در قالب قدرت هوشمند، می تواند جایگاه موقعیت مند خویش را تثبیت و تهدیدهای ناشی از تکانه های تغییر در این نظم جدید را مهار نماید.(فرضیه) این مقاله با استفاده از چهارچوب نظری قدرت هوشمند جوزف نای، به بررسی ظرفیت های قدرت سخت و نرم ایران در راستای تثبیت جایگاه این کشور به عنوان یک قدرت موثر منطقه ای در نظام بین الملل می پردازد(چارچوب نظری). روش تحقیق این پژوهش، کیفی-توصیفی است و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای شامل اسناد، مقالات، کتاب ها و گزارش های معتبر گردآوری شده اند.

کلیدواژه ها:

ایران ، قدرت هوشمند ، موقعیتمندی ، هندسه نوین جهانی ، ایران ، قدرت هوشمند ، موقعیتمندی ، هندسه نوین جهانی