آموزش آنلاین و تحول فرآیند یاددهی–یادگیری در نظام های آموزشی معاصر: یک مطالعه تحلیلی–نظری

تحولات فناورانه دهه های اخیر، آموزش آنلاین را به یکی از مهم ترین رویکردهای نوین در نظام های آموزشی تبدیل کرده است. آموزش آنلاین نه تنها شکل ارائه محتوا را دگرگون کرده، بلکه نقش معلم، یادگیرنده، محیط یادگیری و ارزشیابی آموزشی را نیز به طور بنیادین متحول ساخته است. هدف این پژوهش، تحلیل نظری آموزش آنلاین و بررسی نقش آن در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری در نظام آموزش و پرورش است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–نظری و روش تحقیق کتابخانه ای انجام شده و با بررسی نظام مند پژوهش های فارسی و بین المللی، ابعاد مختلف آموزش آنلاین شامل فرصت ها، چالش ها، تاثیر بر یادگیری دانش آموزان و تغییر سبک های تدریس معلمان تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد که آموزش آنلاین، در صورت برخورداری از زیرساخت مناسب، طراحی آموزشی استاندارد و توانمندسازی معلمان، می تواند موجب افزایش یادگیری فعال، خودتنظیمی، انعطاف پذیری آموزشی و عدالت آموزشی شود. در عین حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، ضعف تعامل انسانی و کمبود مهارت های فناورانه معلمان، از موانع تحقق کامل اهداف آموزش آنلاین محسوب می شوند.