پیش بینی آموزش، یادگیری و کیفیت آموزش ابتدایی براساس رویکرد مدیریت کیفیت جامع در مدارس ابتدایی ایران

مهمترین مساله پژوهش حاضر، بررسی و کاربرد مدیریت کیفیت جامع در آموزش ابتدایی است، از آنجا یی که پژوهش حاضر به دنبال کاربرد مدیریت کیفیت جامع در آموزش ابتدایی است، به لحاظ هدف از نوع کاربردی است و از آنجاییکه به تبیین و توصیف مدیریت کیفیت جامع در آموزش ابتدایی پرداخته است، به لحاظ طرح پژوهشی از نوع توصیفی است، به لحاظ رویکرد از نوع کیفی و و به لحاظ روش و استراتژی گردآوری داده های پژوهش از نوع کتابخانه ای به شمار می رود. جامعه آماری پژوهش حاضر را( دست اندرکاران و عوامل آموزشی ) تشکیل می دهد و موضوع پژوهشی به آنها برمی گردد. ابزار اندازه گیری مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل کلیه منابع علمی اعم از مقالات علمی و کتب مربوط به( مدیریت کیفیت در نظام آموزش و پرورش ) است که کاملا مرتبط با موضوع پژوهشی بوده و روایی محتوایی آنها مورد تایید متخصصان دانشگاهی قرار گرفته است. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش نیز از روش تحلیل محتوای داده های کیفی منابع علمی مرتبط با موضوع پژوهش و منابع محتوایی آموزشی، مقالات و کتب مرتبط استفاده شده است. بر این اساس ضمن بررسی تک تک منابع علمی مرتبط با موضوع، پاسخ سوالات پژوهش از منابع علمی مربوطه استخراج و سپس تجزیه و تحلیل گردید، ضمنا کلیه تحلیل ها با استفاده از مدل MLM انجام شده است و یافته های زیر به دست آمد:. اجرای مدیریت کیفیت جامع (TQM) در نظام آموزش و پرورش ایران می تواند با استانداردسازی فرآیندها، توزیع عادلانه منابع و تقویت مشارکت ذینفعان، عملکرد آموزشی را بهبود بخشد و نابرابریها را کاهش دهد. چالشهای اصلی شامل ساختار متمرکز، کمبود منابع، مقاومت فرهنگی در برابر تغییر و نقص سیستمهای ارزیابی است که اجرای موثر مدیریت کیفیت را محدود می کند. بومی سازی مدلهای بین المللی مانند EFQM و ISO ۲۱۰۰۱ نیازمند بازتعریف شاخصهای کیفیت متناسب با ارزشهای فرهنگی، تفویض اختیار به مدارس و ایجاد سازوکارهای حمایتی است بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که با وجود موانع ساختاری و فرهنگی، تلفیق اصول مدیریت کیفیت با الزامات بومی و اصلاحات نظام مند می تواند نظام آموزشی ایران را به سمت عدالت، شفافیت و اثربخشی پایدار سوق دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کیفیت ، نظام آموزش و پرورش