بررسی ارتباط ناهنجاریهای اسکلتی - عضلانی با نوع کیف و کفش در کودکان دبستان های پسرانه شهرستان قائمشهر در سال ۱۴۰۰

مقدمه انسان موجودی به تمام معنا متحرک است و بقای وی در گرو حرکت و فعالیت بدنی است. از این رو هرگاه فعالیت بدنی نامناسب و یا کمتر از میزان طبیعی باشد کارایی او کاهش یافته و روند زندگی او مختل می شود. با توجه به اینکه در تحقیق های مختلف میزان شیوع ناهنجاری های اسکلتی – عضلانی در نوجوانان درصد بالایی گزارش شده است بنابراین اگر این ناهنجاری ها به موقع شناسایی و درمان نشوند عوارض جبران ناپذیری به دنبال خواهند داشت. ما در این پژوهش در نظر داریم تا علاوه بر جمع آوری اپیدمیولوژی صحیح از این ناهنجاری ها ارتباطی میان نوع کیف و کفش این افراد با ناهنجاری های اسکلتی – عضلانی پیدا کنیم و بتوانیم سهمی در آشنایی افراد و کاهش میزان این ناهنجاری ها داشته باشیم. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی - میدانی و نیمه تجربی بوده که با توجه به جامعه آماری و نمونه تحقیق نسبت به اجرای پژوهش و جمع آوری اطلاعات از طریقه پرسشنامه و معاینه اقدام گردید. جامعه آماری این تحقیق را دانش آموزان پسر ۱۲-۷ ساله مدارس دبستان های شهرستان قائمشهر تشکیل می دهند که در سال ۱۴۰۰ مشغول به تحصیل بودند. یافته ها: میانگین سنی نمونه ها ۱۰/۶ سال و میانگین قد آنها ۱۳۴/۴ سانتیمتر و میانگین وزن آنها ۳۱/۸ کیلوگرم و میانگین شاخص توده بدنی آنها ۱۶/۹۴ بوده است. طبق یافته های ناشی از آزمون نیویورک قامت دانش آموزان ۸۸/۰۹ درصد دانش آموزان حداقل یک ناهنجاری اسکلتی عضلانی داشتند. بررسی همچنین ۶۳/۶۴ درصد دانش آموزان از کیف مناسب و استاندارد استفاده می کردند و ۷۳/۱۶ درصد دانش آموزان از کفش استاندارد استفاده می کردند. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاکی از آن است که متاسفانه بیش از ۸۸ درصد دانش آموزان حداقل یک ناهنجاری اسکلتی در بدن خود دارند که این امر می تواند ناشی از بی توجهی عادات حرکتی، استفاده از کیف و کفش های نامناسب و همچنین عدم فعالیت ورزشی موثر باشد چنانچه این روند ادامه پیدا کند می تواند آسیب های شدیدی به جامعه نوجوانان کشور وارد سازد.

کلیدواژه ها:

ناهنجاریهای اسکلتی عضلانی دانش آموزان ، کیف و کفش