رابطه هوش هیجانی و مهارت زندگی با امنیت روانی دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان آمل

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین هوش هیجانی و مهارت زندگی با امنیت روانی دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان آمل بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان آمل به تعداد ۶۵۷۵ نفر تشکیل می دهند. که بر اساس جدول کرجسی و مورگان (۱۹۷۰) تعداد ۳۶۴ نفر با روش نمونه گیری تصادفی- طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسش نامه هوش هیجانی تراویس برادبری و جین گریوز (۲۰۰۵) با ۲۸ سوال و در چهار مولفه (خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی و مدیریت ارتباطات)، پرسش نامه مهارت زندگی با ۲۰ سوال و در ۴ بعد (تصمیم گیری، حل مساله، تفکر انتقادی و تفکر خلاق) و پرسش نامه امنیت روانی با ۱۸ سوال و در ۴ مولفه (اطمینان به خود، احساس ناخشنودی، ناسازگاری محیطی و دید مردم نسبت به فرد) استفاده شده است. روایی صوری و محتوایی ابزارها به رویت چند تن از اساتید متخصص رسید و پایایی آنها با استفاده از آزمون ضریب آلفای کرونباخ برای پرسش نامه هوش هیجانی ۰.۹۱۸=α، پرسش نامه مهارت زندگی ۰.۸۲۳=α و پرسش نامه امنیت روانی ۰.۷۱۹=α بدست آمده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های همبستگی پیرسون، t مستقل، تحلیل واریانس یک راهه و رگرسیون چند متغیره استفاده شده است. نتایج نشان داد که؛ بین هوش هیجانی و امنیت روانی، بین مهارت زندگی و امنیت روانی و بین هوش هیجانی و مهارت زندگی در دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین هوش هیجانی، مهارت زندگی و امنیت روانی در دانش آموزان دختر و پسر تفاوت معناداری وجود ندارد. همچنین بین هوش هیجانی و امنیت روانی در دانش آموزان پایه های تحصیلی تفاوت معناداری وجود ندارد ولی این تفاوت در مهارت زندگی معنادار می باشد. نهایتا اینکه بین هوش هیجانی و مهارت زندگی با امنیت روانی در دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان آمل رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مهارت زندگی ، امنیت روانی ، شهرستان آمل