اثر بخشی درمان روان پویشی کوتاه مدت بر ناگویی هیجانی و پرخاشگری در زنان مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IPCAE02_1134
تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404
چکیده مقاله:
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان روان پویشی کوتاه مدت بر ناگویی هیجانی و پرخاشگری در زنان مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی (PMDD) بود. اختلال ملال پیش از قاعدگی یکی از اختلالات شایع در بین زنان در سنین باروری است که با نوسانات شدید خلقی، مشکلات هیجانی و رفتارهای پرخاشگرانه همراه می شود. ناگویی هیجانی به عنوان ناتوانی در شناسایی و بیان احساسات، یکی از عوامل موثر در تشدید این علائم محسوب می شود. با توجه به اهمیت مدیریت موثر این اختلال، درمان روان پویشی کوتاه مدت به عنوان رویکردی متمرکز بر شناسایی و پردازش تعارضات هیجانی ناخودآگاه مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان مبتلا به PMDD مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر تهران در سال۱۴۰۳ بود. ۳۰ نفر از زنان مبتلا به PMDD به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه درمان روان پویشی کوتاه مدت قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. برای سنجش ناگویی هیجانی از پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو (TAS-۲۰) و برای ارزیابی پرخاشگری از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (BPAQ) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که درمان روان پویشی کوتاه مدت به طور معناداری منجر به کاهش ناگویی هیجانی و پرخاشگری در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد (p < ۰.۰۵). یافته ها نشان می دهد که تمرکز این درمان بر شناسایی تعارضات هیجانی، افزایش آگاهی از احساسات و بهبود مهارت های تنظیم هیجان می تواند به کاهش علائم PMDD کمک کند. همچنین، بهبود توانایی در بیان هیجانات منجر به کاهش پرخاشگری به عنوان یکی از علائم شایع این اختلال شد. بر اساس نتایج این پژوهش، درمان روان پویشی کوتاه مدت می تواند به عنوان رویکردی موثر در مدیریت هیجانات و کاهش علائم رفتاری در زنان مبتلا به اختلال ملال پیش از قاعدگی به کار گرفته شود. پیشنهاد می شود این روش درمانی در کلینیک های سلامت روان و برنامه های مشاوره ای برای زنان در سنین باروری مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
درمان روان پویشی کوتاه مدت ، ناگویی هیجانی ، پرخاشگری ، اختلال ملال پیش از قاعدگی (PMDD) ، تنظیم هیجان
نویسندگان
نازنین زهرا عزیزی
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران
آرمیتا ریاحی
دانشجوی کارشناسی روانشناسی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران
سمیرا توکلی کوپایی
دکتری روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
ارسلان برکت
نویسنده مسئول: دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران