بررسی اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر  شفقت خود و بهزیستی روانشناختی زوجین مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره شهرستان آمل

هدف این تحقیق بررسی اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر شفقت خود و بهزیستی روانشناختی زوجین مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره شهرستان آمل بوده است. جامعه آماری این پژوهش تمامی مردان و زنان مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره شهرستان آمل در نیمسال دوم ۱۴۰۲ و نیمسال اول ۱۴۰۳ می باشند. نمونه پژوهش حاضر ۳۰ نفر از مراجعه کندگان به این کلینیک ها در نیمسال اول ۱۴۰۳ که به صورت غیرتصادفی هدفمند و در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش (گروه کنترل: ۱۵ نفر، گروه آزمایش:۱۵ نفر) تقسیم می شوند؛ را تشکیل دادند. ابزارهای گردآوری اطلاعات درمان شناختی-رفتاری (ویلدر موت، ۲۰۰۸)، مقیاس شفقت به خود ریس و همکاران (۲۰۱۱) و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹) بوده است. متناسب با سطح سنجش داده ها و مفروضات آماری، از آزمون تحلیل کواریانس جهت آزمون فرضیه ها استفاده می شود. یافته های تحقیق حاکی از اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر شفقت خود و بهزیستی روانشناختی زوجین مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره شهرستان آمل بوده است.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی- رفتاری ، شفقت خود ، بهزیستی روانشناختی ، زوجین