اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر استرس ادراک شده و شادکامی نوجوانان مبتلا به لوسمی

لوسمی به عنوان یکی از بیماری های مزمن و پیچیده در نوجوانان، علاوه بر علائم جسمانی، بار روانی قابل توجهی بر این گروه سنی وارد می کند که شامل استرس ادراک شده و کاهش شادکامی می شود. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش استرس ادراک شده و افزایش شادکامی در نوجوانان مبتلا به لوسمی است. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری شامل نوجوانان مبتلا به لوسمی تحت درمان در بیمارستان شریعتی شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود که با نمونه گیری در دسترس، ۴۰ نفر انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه درمان درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخله های دریافت نکرد. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه استرس ادراک شده و مقیاس شادکامی بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس پس آزمون مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور معناداری استرس ادراک شده را کاهش و شادکامی را افزایش داد (p < ۰.۰۱). بنابراین، این درمان می تواند به عنوان یک مداخله موثر در بهبود وضعیت روانی و کیفیت زندگی نوجوانان مبتلا به لوسمی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

لوسمی ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، استرس ادراک شده ، شادکامی