بررسی اثربخشی رفتاردرمانی عقلانی هیجانی بر علائم بیماری وسواس جبری، باورهای وسواسی و آمیختگی فکر و عمل

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی رفتاردرمانی عقلانی هیجانی (REBT) بر کاهش علائم اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)، باورهای وسواسی و مولفه آمیختگی فکر و عمل در بیماران مبتلا به این اختلال بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد مبتلا به اختلال وسواس جبری مراجعه کننده به مرکز روان شناسی مهر مایا واقع در تهران در سال ۱۴۰۳ بود. از میان آن ها، ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسش نامه وسواس فکری-عملی مادزلی، پرسش نامه باورهای وسواسی و مقیاس آمیختگی فکر و عمل بود. گروه آزمایش تحت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای رفتاردرمانی عقلانی هیجانی به شیوه گروهی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که رفتاردرمانی عقلانی هیجانی به طور معناداری موجب کاهش علائم وسواس، باورهای وسواسی و آمیختگی فکر و عمل در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰.۰۵>p). نتایج این پژوهش نشان می دهد که رویکرد رفتاردرمانی عقلانی هیجانی، از طریق اصلاح باورهای غیرمنطقی و کاهش شناخت های تحریف شده، می تواند به عنوان یک مداخله موثر در بهبود نشانگان وسواس فکری-عملی مورد استفاده قرار گیرد. این یافته ها کاربردهای بالینی مهمی برای روان درمانگران، به ویژه در زمینه درمان شناختی اختلالات اضطرابی و وسواس، دارد.

کلیدواژه ها:

رفتاردرمانی عقلانی هیجانی ، وسواس فکری-عملی ، باورهای وسواسی ، آمیختگی فکر و عمل ، درمان شناختی