آیا برون گرایی یک مزیت در یادگیری زبان است؟

باور عمومی این است که شخصیت افراد بر نحوه یادگیری آن ها تاثیرگذار است. در همین زمینه، اختلاف نظری بین روان شناسان و زبان شناسان کاربردی در خصوص تاثیر برون گرایی بر یادگیری وجود دارد، چرا که هنوز بحث هایی در جریان است تا مشخص شود کدام نوع شخصیت از مزیت بیشتری برخوردار است. روان شناسان معتقدند که برون گرایی می تواند یادگیری را مختل کند، زیرا افراد برون گرا تحریک پذیری قشری کمتری دارند، از حافظه بلندمدت محدودتری برخوردارند و آسان تر بازداری می شوند. در مقابل، بسیاری از زبان شناسان باور دارند که برون گرایی برای یادگیری زبان دوم مفید است، چرا که افراد برون گرا ورودی های بیشتری دریافت و خروجی های بیشتری تولید می کنند. برای بررسی این اختلاف نظرها، یک مطالعه موردی طراحی شد تا عملکرد ۷ فرد برون گرا و ۷ فرد درون گرا را در فعالیت های مبتنی بر وظیفه در یک کلاس زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در ایران مورد مشاهده قرار دهد. ابتدا، پرسشنامه شخصیت آیزنک (نسخه بازبینی شده) به زبان فارسی بین ۱۴۰ دانشجوی سطح پیش متوسطه در یک آموزشگاه زبان انگلیسی در مشهد توزیع شد تا نوع شخصیت غالب در میان آن ها شناسایی شود. سپس، ۱۴ دانشجو به صورت تصادفی انتخاب شدند تا عملکردشان در فعالیت های مبتنی بر وظیفه ارزیابی شود. برای این منظور، از چک لیست معتبر "ارزیابی مهارت گفتاری زبان آموزان" (CALOP) استفاده شد تا عملکرد دانشجویان در سه نوع وظیفه شامل شکاف اطلاعاتی، شکاف استدلالی و شکاف دیدگاهی بررسی شود. یافته ها نشان داد که برون گرایی در میان دانشجویان غالب بوده است (۵۳.۶٪). با این حال، نکته مهم این بود که عملکرد افراد درون گرا و برون گرا در این سه نوع وظیفه تفاوت معناداری نشان نداد.

کلیدواژه ها:

برون گرایی ، درون گرایی ، فعالیت شکاف اطلاعاتی ، فعالیت شکاف استدلالی ، فعالیت شکاف دیدگاهی.