بررسی تاثیر قصه گویی شبانه بر بهبود مهارت های زبانی کودکان

قصه گویی شبانه یکی از روش های سنتی و موثر در پرورش زبان و تخیل کودکان به شمار می آید که در سال های اخیر مجددا مورد توجه پژوهشگران حوزه رشد زبان قرار گرفته است. کودکان در خلال شنیدن داستان ها، با واژگان جدید، ساختارهای دستوری متنوع، و الگوهای بیانی مختلف آشنا می شوند. قصه گویی فرصتی فراهم می کند تا زبان آموزی در بستری طبیعی، جذاب و بدون فشار رسمی صورت گیرد. همچنین، تعامل گفتاری بین والدین و کودک در حین داستان گویی به بهبود مهارت های شنیداری، دایره واژگان و توانایی درک مطلب کودک کمک می کند. شب هنگام به دلیل آرامش ذهنی، بهترین زمان برای اثرگذاری عاطفی و زبانی بر کودک است. مطالعات متعددی نشان داده اند که کودکان قصه شنو نسبت به همسالان خود مهارت های زبانی بالاتری دارند. در چنین محیطی، کودک نه تنها زبان را یاد می گیرد، بلکه با ساختار روایت و منطق داستان نیز آشنا می شود. این عوامل در کنار هم، موجب رشد زبانی چندبعدی در کودک می گردند.در این پژوهش، تاثیر قصه گویی شبانه بر بهبود مهارت های زبانی کودکان در سنین پیش دبستانی بررسی شده است. داده ها از طریق مشاهده رفتار زبانی کودکان، مصاحبه با والدین و مربیان، و آزمون های زبانی پیش و پس از دوره ی قصه گویی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد کودکانی که به طور منظم شب ها در معرض قصه گویی قرار می گیرند، پیشرفت قابل توجهی در حوزه واژگان، بیان شفاهی و درک داستانی دارند. همچنین، این فعالیت موجب افزایش انگیزه گفتاری، خلاقیت زبانی و مشارکت فعال کودک در گفتگوها شده است. قصه گویی شبانه نه تنها جنبه سرگرمی دارد، بلکه ابزاری آموزشی با اثرگذاری بالا تلقی می شود. پژوهش حاضر پیشنهاد می کند والدین و مربیان این روش ساده اما کارآمد را به صورت مستمر به کار گیرند. تاثیر مثبت قصه گویی بر رشد زبانی می تواند زیربنای موفقیت تحصیلی آینده کودک را فراهم آورد. بنابراین، بازنگری در برنامه های آموزشی پیش دبستانی برای گنجاندن قصه گویی ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی شبانه ، مهارت زبانی ، کودکان