بررسی اثر درمان شناختی-رفتاری بر کاهش استرس و بهبود تنظیم هیجانی در دانشجویان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر

اختلال اضطراب فراگیر یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی است که با نگرانی مزمن، تنش و دشواری در تنظیم هیجانی همراه است. دانشجویان به دلیل فشارهای تحصیلی و چالش های زندگی فردی و اجتماعی، بیش از سایر گروه های سنی در معرض این اختلال قرار دارند. یکی از روش های موثر در کاهش علائم اضطراب و بهبود تنظیم هیجانی، درمان شناختی-رفتاری است. این درمان با تمرکز بر اصلاح شناخت های ناکارآمد و آموزش مهارت های رفتاری، می تواند به بهبود سازگاری روان شناختی دانشجویان کمک کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر درمان شناختی-رفتاری بر کاهش استرس و بهبود تنظیم هیجانی در دانشجویان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر شاغل به تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن انجام شده است. این مطالعه با استفاده از روش نیمه آزمایشی، دو گروه آزمایش و کنترل را مقایسه کرده و اثربخشی CBT را از طریق پرسش نامه های استاندارد ارزیابی نموده است. یافته های پژوهش نشان داد که دانشجویانی که تحت درمان شناختی-رفتاری قرار گرفتند، کاهش معناداری در میزان استرس و بهبود قابل توجهی در تنظیم هیجانی داشتند. این نتایج نشان دهنده اهمیت درمان شناختی-رفتاری در بهبود سلامت روان دانشجویان مبتلا به GAD است و پیشنهاد می شود که این مداخله به عنوان یکی از روش های درمانی موثر برای دانشجویان در معرض اضطراب مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اختلال اضطراب فراگیر ، درمان شناختی-رفتاری ، استرس ، تنظیم هیجانی