تاثیر شفقت به خود بر اضطراب و افسردگی ناشی از سوگ در بزرگسالان

تجربه سوگ یکی از چالش برانگیزترین رویدادهای زندگی انسان است که اغلب با واکنش های روانی شدیدی مانند اضطراب و افسردگی همراه می شود. در سال های اخیر، مداخلات روان شناختی مبتنی بر شفقت به خود به عنوان رویکردی نوین برای کاهش پیامدهای هیجانی ناشی از سوگ مورد توجه قرار گرفته اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش شفقت به خود بر کاهش اضطراب و افسردگی ناشی از سوگ در بزرگسالان طراحی شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ فرد بزرگسال سوگ دیده (۲۰ تا ۴۰ساله) بود که به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش شفقت به خود با رویکرد گیلبرت قرار گرفت. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) و پرسشنامه اضطراب بودند که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل شدند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که آموزش شفقت به خود به طور معناداری منجر به کاهش سطح اضطراب و افسردگی در گروه آزمایش شد (۰٫۰۱ > p). این نتایج نشان دهنده اثربخشی مداخله ای ساده اما عمیق برای بهبود سلامت روانی افراد سوگ دیده است. آموزش شفقت به خود می تواند به عنوان بخشی از برنامه های روان درمانی حمایتی برای سوگ، در مراکز مشاوره و سلامت روان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شفقت به خود ، اضطراب ، افسردگی ، سوگ