بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش اجتناب شناختی و بهبود کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی

اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) یکی از شایع ترین اختلالات روان شناختی است که با افکار وسواسی و رفتارهای اجباری مشخص می شود. این اختلال معمولا منجر به اجتناب شناختی شده و کیفیت زندگی بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد. اجتناب شناختی شامل تلاش های ذهنی برای فرار از افکار، خاطرات یا احساسات ناخوشایند است که می تواند شدت علائم وسواس را افزایش دهد. در سال های اخیر، طرحواره درمانی به عنوان یک رویکرد درمانی نوین برای کاهش علائم OCD و بهبود کیفیت زندگی بیماران مطرح شده است. این روش بر شناسایی و اصلاح طرحواره های ناسازگار اولیه که زیربنای مشکلات شناختی و هیجانی فرد هستند، تمرکز دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش اجتناب شناختی و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی است.

کلیدواژه ها:

اختلال وسواس فکری-عملی ، اجتناب شناختی ، کیفیت زندگی ، طرحواره درمانی