بررسی نانو ذرات کامپوزیتی پلی وینیل پیرولیدون و گرافن اکساید برای حذف آلاینده های رنگی

این مقاله به بررسی استفاده از نانوذرات کامپوزیتی پلی وینیل پیرولیدون (PVP) و اکسید گرافن (GO) برای حذف آلاینده های رنگی از آب می پردازد. آب شیرین برای زندگی انسان و توسعه پایدار بسیار مهم است، اما آلودگی آب ناشی از رشد جمعیت و صنعتی شدن یک چالش زیست محیطی جدی است. رنگ های آلی مصنوعی در صنایع مختلف استفاده می شوند و به دلیل سمیت و سرطان زایی، از آلاینده های اصلی آب هستند. PVP به عنوان یک سورفکتانت، بر هسته زایی و رشد کریستال نانوذرات تاثیر می گذارد و خواص فیزیکی و شیمیایی کامپوزیت ها را بهینه می کند. کامپوزیت های مبتنی بر گرافن، به دلیل سطح بالا، استحکام مکانیکی و پایداری شیمیایی، برای حذف رنگ های آلی از آب ایده آل هستند. در این بررسی پارامترهای عملیاتی مانند غلظت اولیه، pH و زمان تماس بهینه کردند و ایزوترم های جذب با استفاده از مدل های لانگمویر و فروندلیچ مورد مطالعه قرار گرفته اند. سازوکار حذف بر اساس ایزوترم های جذب، مطالعات سینتیکی، تغییرات pH محیط و تجزیه و تحلیل طیفی کامپوزیت های PVP و GO پس از جذب استنباط کردند. نشان داده اند که جاذبه الکترواستاتیک، برهم کنش π-π و پیوند هیدروژنی نیروهای کمک کننده ضروری هستند. نکته مهم این است که نانوکامپوزیت های سنتز شده، قابلیت استفاده مجدد عالی برای کاربردهای عملی از خود نشان داده اند.

کلیدواژه ها:

پلیمر ، نانو کامپوزیت ، گرافن اکساید ، پلی وینیل پیرولیدون ، حذف آلاینده