کاربرد هوش مصنوعی مولد در طراحی پارامتریک معماری و بهینه سازی سازه های شهری پایدار

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل کاربرد فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی مولد و طراحی پارامتریک در حوزه مهندسی عمران و معماری و تاثیر آنها بر ارتقاء پایداری سازه های شهری انجام شده است. این مطالعه از نوع پژوهش نظری و ترکیبی بوده که با مرور نظام مند ادبیات علمی روز دنیا و تحلیل تطبیقی روش های نوین طراحی صورت گرفته است. جامعه پژوهش شامل مقالات، کتب و پروژه های بین المللی فعال در این حوزه طی دهه گذشته است که با روش نمونه گیری هدفمند و جمع آوری داده های ثانویه انتخاب شدند. ابزار تحلیل داده ها شامل تحلیل محتوایی و مقایسه تطبیقی فناوری ها به همراه مرور موارد کاربردی و نتایج ارزیابی پروژه های موفق می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد استفاده همزمان از هوش مصنوعی مولد و طراحی پارامتریک منجر به افزایش دقت و سرعت، طراحی بهبود کارایی، کاهش مصرف انرژی، کاهش ضایعات مصالح و ارتقاء کیفیت بصری و سازه ای پروژه ها شده است، همچنین این فناوری ها امکان ایجاد سازه های هوشمند و پایدار را در چارچوب اهداف توسعه شهری فراهم آورده اند. نتایج همچنین چالش هایی مانند نیاز به تخصص میان رشته ای و هزینه های پیاده سازی را برجسته کرده اند. این پژوهش نشان می دهد فناوری های نوین نقشی اساسی در آینده مهندسی عمران و معماری دارند و توسعه کاربرد آنها می تواند به تحقق شهرهای هوشمند و پایدار کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مولد ، طراحی پارامتریک ، معماری پایدار ، مهندسی عمران ، فناوری نوین ، سازه های شهری پایدار