تاثیر آرایش میلگردها بر شکل پذیری قاب با ستون های فولادی محاط در بتن

از حساس ترین تصمیماتی که طراح سازه بایستی مدنظر قرار دهد انتخاب نوع مصالح مصرفی در سازه می باشد. این تصمیم در بسیاری از اوقات و در تابع نوع سازه، مسائل مالی و همچنین تجربه و مهارت طراح است. هدف اصلی دنبال شده در طراحی بدست آوردن سازه های اقتصادی و عین حال با عملکرد مطلوب می باشد. بتن و فولاد مصالحی هستند که به طور گسترده در ساخت و سازها مورد استفاده قرار می گیرد. مزایای هر دوی این مصالح امروزه کاملا شناخته شده است. بتن ماده ای با سختی زیاد، ارزان قیمت نسبت به سایر مصالح و دارای مقاومت قابل توجه در برابر آتش سوزی است. فولاد نیز مصالحی با شکل پذیری و مقاومت زیاد و وزن کم می باشد. با این وجود، استفاده از فولاد تنها در ساختن ستون ها، به خصوص در سازه های بلند، غیراقتصادی است. همچنین سازه های بلند با ستون های فولادی معمولا دارای تغییر شکل های جانبی نسبتا بزرگ بوده و در مقابل آتش سوزی مقاومت پایین دارند. استفاده از بتن آرمه تنها در ستون های ساختمان های بلند در طبقات پایین، فضای بیشتری را اشغال نموده و دارای وزن نسبتا بیشتری است و به علت ترد و شکننده بودن، بتن سازه حاصل دارای شکل پذیری کمتری بوده و در بارهای لرزه ای افت مقاومت در سازه به وجود می آید. ترکیب هوشمندانه این دو مصالح، یک سیستم موثر و کارآمدتر نسبت به استفاده مجزا از آنها را نتیجه می دهد.

کلیدواژه ها:

ستون مرکب ، فولاد ، شکل پذیری ، تحلیل غیرخطی ، نرم افزار اجزا محدود ABAQUS ، محصور شدگی