ارزیابی اثر تغییراقلیم برمتغیرهای حدی دما و بارش در حوضه آبریز تجن تحت سناریوهای SSP

انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم و ازدیاد غلظت گازهای گلخانه ای سبب تغییر دمای منطقه ای و جهانی، الگوی بارندگی و دیگر شرایط اقلیمی شده است. در این پژوهش از گزارش ششم (AR۶) و مدل SDSM برای ریزمقیاس سازی دما و بارش در دو دوره زمانی آینده نزدیک (۲۰۴۸–۲۰۲۵) و آینده دور (۲۰۸۸–۲۰۶۵) استفاده شده است. شاخص های آماری مورد استفاده کارایی خوب مدل در شبیه سازی دما را نشان دادند. همچنین برای بارش، به غیر از شاخص RMSE، سایر شاخص ها در محدوده مناسب بوده اند. نتایج نشان داد که دمای بیشینه ایستگاه سلیمان تنگه بین ۸/۱ تا ۴/۰ و ۸/۱ تا ۶/۰ و ایستگاه قراخیل ۸/۱ تا ۷/۰ و ۸/۱ تا ۶/۰ درجه و دمای کمینه ایستگاه سلیمان تنگه به ترتیب ۱/۰ تا ۱ و ۱/۰ تا ۱/۱ و ایستگاه قراخیل ۱/۰ تا ۵/۱ و ۵/۰ تا ۶/۱ درجه به ترتیب در آینده نزدیک و دور افزایش خواهند یافت. مدلSSP۵-۸۵ بیشترین بارندگی ها را برای ماه های سرد پیش بینی نموده است و این افزایش می تواند منجر به وقوع سیلاب ها و تغییرات شدید در الگوی بارندگی گردد که ضرورت اجرای برنامه های جامع مدیریت منابع آب و خاک، بازنگری و به روزرسانی طراحی سازه های مهندسی مرتبط با کنترل سیلاب و اتخاذ راهکارهای موثر برای مواجهه با مخاطرات اقلیمی را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

تغییرات آب و هوایی ، سلیمان تنگه ، قراخیل ، مدل اقلیمی