اثربخشی آموزش مهارت های جرات ورزی بر همدلی و امید به زندگی دانش آموزان با ناتوانی هوشی و رشدی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های جرات ورزی بر بهبود همدلی و امید به زندگی در دانش آموزان دختر با ناتوانی هوشی و رشدی انجام شد. روش: این مطالعه به روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل ۸۴ دانش آموز دختر ۱۶ تا ۲۱ ساله با ضریب هوشی ۵۰ تا ۷۰ در مدارس استثنایی اصفهان بود که ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش، ۱۱ جلسه ۴۰ دقیقه ای آموزش جرات ورزی دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های همدلی و و امید به زندگی بودند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش جرات ورزی به صورت معناداری منجر به افزایش نمرات همدلی (۶۱/۰  =η² ) و امید به زندگی(۶۱/۰  =η² ) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (۰۵/۰> P). نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که آموزش مهارت های جرات ورزی می تواند به عنوان یک مداخله موثر برای بهبود همدلی و امید به زندگی در دانش آموزان با ناتوانی هوشی و رشدی به کار رود. پیشنهاد می شود این برنامه در کنار سایر مداخلات آموزشی و روان شناختی برای توانمندسازی این گروه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

: Assertiveness ، Empathy ، Life Expectancy ، Intellectual and Developmental Disability ، Special Needs Students. ، جرات ورزی ، همدلی ، امید به زندگی ، ناتوانی هوشی و رشدی ، دانش آموزان استثنایی.