بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس فقر زمانی معلمان

فقر زمانی یکی از مسائل رایج در میان معلمان است که عملکرد شغلی، سلامت روانی و حتی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف پژوهش حاضر، بررسی ویژگی های روان سنجی مقیاس فقر زمانی معلمان در میان آموزگاران دوره ابتدایی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره ابتدایی شهر خرم آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. نمونه ای به حجم ۴۲۰ نفر (۲۶۴ زن و ۱۵۶ مرد) به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. روایی مقیاس از طریق تحلیل عامل اکتشافی و تحلیل عامل تاییدی بررسی شد. تحلیل های آماری با استفاده از نرم افزار Spss-۲۶ و Amos-۲۴انجام گرفت. تحلیل عامل اکتشافی با استفاده از مولفه های اصلی و چرخش واریماکس، ساختاری تک عاملی با هفت گویه را استخراج کرد که در مجموع ۰۳/۵۶ درصد از واریانس سازه فقر زمانی معلمان را تبیین می کرد. تحلیل عامل تاییدی نیز برازش مطلوب مدل را تایید کرد. پایایی ابزار با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۸۶/۰ به دست آمد که نشان دهنده همسانی درونی قابل قبول پرسشنامه است. در مجموع، یافته ها بیانگر روایی و پایایی مطلوب مقیاس بوده و نشان می دهد که این ابزار می تواند در پژوهش های آموزشی و روان شناختی در ایران مورد استفاده قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

مدارس ابتدایی ، مقیاس ، ویژگی های روانسنجی ، فقر زمانی ، معلمان