تبیین رشد هوشمند و مدیریت پسماند شهرهای ساحلی با تاکید بر حفاظت از محیط زیست

بیان مسئله: شهرهای ساحلی به دلیل رشد سریع جمعیت، توسعه گردشگری و فعالیت های اقتصادی، با چالش های جدی در مدیریت پسماند مواجه هستند. انباشت پسماندها در سواحل، آلودگی اکوسیستم های حساس دریایی و خشکی، تهدید تنوع زیستی و ورود آلاینده ها به دریا از طریق جزر و مد، از جمله مشکلات اصلی است. رشد پراکنده شهری، عدم هماهنگی در جمع آوری و بازیافت، کمبود آگاهی عمومی و ناکارآمدی زیرساخت ها، اثرات زیست محیطی منفی را تشدید کرده و پایداری این مناطق را به خطر می اندازد. در ایران، تنوع فرهنگی-اجتماعی و تغییرات اقتصادی بر تولید و کیفیت پسماند تاثیرگذار است و نیاز به رویکردهای هوشمندانه برای حفاظت از محیط زیست احساس می شود.هدف پژوهش: این پژوهش به تبیین مفهوم رشد هوشمند در مدیریت پسماند شهرهای ساحلی با تاکید بر حفاظت از محیط زیست می پردازد. هدف اصلی، شناسایی راهکارهای نوین مبتنی بر فناوری های هوشمند مانند اینترنت اشیا (IoT) سیستم های جمع آوری هوشمند و مشارکت اجتماعی برای کاهش تولید زباله، افزایش بازیافت و حفظ اکوسیستم های ساحلی است. اهداف فرعی شامل تحلیل چالش های موجود، ارزیابی شاخص های رشد هوشمند (مانند زیرساخت های دیجیتال و مدیریت منابع) و پیشنهاد استراتژی های پایدار برای بهبود کیفیت زندگی شهروندان می باشد.روش پژوهش: روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است و بر پایه داده های کتابخانه ای، اسنادی و منابع ثانویه انجام شده است. ابتدا، با مرور ادبیات جهانی و داخلی مفاهیم رشد هوشمند و مدیریت پسماند استخراج شد. یافته ها: نتایج نشان داد که رشد هوشمند با توسعه زیرساخت های دیجیتال و بهینه سازی فرآیندهای جمع آوری، تاثیر مثبت معناداری بر مدیریت پسماند دارد. شاخص های «زیرساخت های مناسب» و «مدیریت هوشمند منابع» بالاترین میانگین نمرات را کسب کردند، در حالی که مشارکت اجتماعی و بازیافت نقاط ضعف اصلی هستند. فناوری های نوین نرخ بازیافت را افزایش و آلودگی ساحلی را کاهش می دهد، اما چالش هایی مانند کمبود آموزش و هماهنگی بین بخشی همچنان وجود دارد. نتیجه گیری: رشد هوشمند، کلید دستیابی به مدیریت پسماند پایدار در شهرهای ساحلی است و با تاکید بر حفاظت محیط زیست، توسعه اقتصادی-اجتماعی را تضمین می کند. پیشنهاد می شود سیاست گذاران بر سرمایه گذاری در فناوری های سبز، برنامه های آموزشی، مراکز بازیافت و همکاری بین بخشی تمرکز کنند. پایش مستمر با KPIها و ترویج فرهنگ تفکیک از مبدا، به کاهش اثرات منفی و ارتقای کیفیت زندگی منجر خواهد شد. این رویکرد نه تنها اکوسیستم های ساحلی را حفظ می کند، بلکه الگویی برای توسعه پایدار شهری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

رشد هوشمند ، مدیریت پسماند ، شهر های ساحلی ، محیط زیست.