تاثیر هشت هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی و استقامتی) برسطح سرمی شاخص های آتروفی عضلانی MuRF-۱ ، Atrogin و بیومارکرهای مرتبط با دیابت در زنان میانسال مبتلا به دیابت نوع ۲

هدف مطالعه بررسی اثر ترکیبی(مقامتی و استقامتی) بر سطح سرمی نشانگرهای MuRF-۱ وAtrogin وبیومارکرهای مرتبط با بیماری دیابت در زنان میانسال مبتلا دیابت شیرین نوع ۲ بود.در این مطالعه نیمه تجربی ،۳۰ زن مبتلا به دیابت نوع ۲ شرکت کردند که پس از بررسی پرونده پزشکی ومعیارهای ورود به مطالعه به طور تصادفی به دو گروه تمرین ترکیبی(CT) و کنترل(CO) تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت ۸ هفته و ۳روز در هفته تمرینات منتخب را اجرا کردند. پیش شروع مطالعه وپس از آن شاخص های خون گیری توسط متخصص آزمایشگاه انجام شد و نمونه ها توسط کیت های انسانی و به روش الایزا اندازه گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون شاپیرو-ویلک، لون و آزمون t در نرم افزار SPSS ورژن ۲۶ استفاده شد.نتایج بدست آمده نشان داد شاخص های وزن (۰.۰۰۱>P) ، BMI (۰.۰۰۱>P) ، WHR(۰.۰۰۱>P) پس از انجام تمرینات ترکیبی کاهش و توده عضلانی (SMM) (۰.۰۰۱>P) افزایش معنادار داشت. انسولین ناشتا (۰.۰۰۱>P) ، قند خون ناشتا (۰.۰۰۱>P) و HbA۱c(۰.۰۰۱>P) درگروه تمرین نسبت به کنترل کاهش معناداری داشت. با این حال اختلاف معناداری در شاخص HoMA-IR(۷۵۸=P) در بین گروه های تحقیق مشاهده نشد. سطوح سرمی شاخص آتروفی عضلانی (۰.۰۰۱>P) MuRF-۱و(۰.۰۰۱>P) Atroginنیز پس از ۸هفته تمرین ترکیبی کاهش معنادار داشتندنتایج بدست آمده از مطالعه حاضر نشان داد انجام تمرینات ترکیبی با کاهش شاخص های MuRF-۱ وAtrogin سرمی می تواند یک راه حل جهت کاهش آتروفی عضلانی در این بیماران باشد.همچنین انجام فعالیت های ورزشی به شکل ترکیبی می تواند در سلامت بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ سودمند باشد.