بررسی اثر عصاره هیدروالکلی جوانه گندم بر تغییرات هیستوپاتولوژی زخم برشی در موش بزرگ آزمایشگاهی نژاد ویستار

مقدمه: پوست به عنوان اولین سد دفاعی بدن در برابر عوامل خارجی از جمله کم آبی، آسیب های شیمیایی و تهاجم میکروارگانیسم ها عمل می کند. زخم به عنوان هرگونه اختلال در ساختار و عملکرد لایه های پوست تعریف می شود. جوانه گندم منبع غنی از ترکیبات فعال زیستی از جمله توکوفرول ها، فیتواسترول ها، اسیدهای آمینه و چرب ضروری است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر عصاره هیدروالکلی جوانه گندم بر ترمیم زخم برشی در موش نژاد ویستار انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، ۴۰ سر موش نژاد ویستار به صورت تصادفی در چهار گروه ۱۰ تایی (کنترل، عصاره جوانه گندم ۱۰٪، عصاره جوانه گندم ۲۰٪ و پماد تتراسایکلین) تقسیم شدند. یک زخم دایره ای با قطر ۶ میلی متر در ناحیه بین دو کتف ایجاد گردید. درمان روزانه به مدت ۲۱ روز ادامه یافت. میزان بهبودی زخم با استفاده از نرم افزار ImageJ و پارامترهای بافت شناختی (ضخامت اپیدرم و شاخص ارتفاع اسکار) در روزهای ۷، ۱۴ و ۲۱ ارزیابی شد. برای بررسی داده ها از آزمون های آماری ANOVA  یک طرفه با تست تعقیبی Tukey در بین گروه ها و از T تست در بین دو گروه درمانی استفاده شد و با نرم افزار SPSS تحلیل گردید. (p<۰.۰۵ معنی دار در نظر گرفته شد) یافته ها: در گروه دریافت کننده عصاره ۲۰٪ جوانه گندم، افزایش معنی داری در ضخامت اپیدرم (۰/۰۰۱ P≤) و کاهش معنی دار ارتفاع اسکار(۰/۰۰۱ P≤)  در مقایسه با گروه کنترل و تتراسایکلین و حتی گروه درمانی ۱۰ % مشاهده شد. همچنین، درصد بهبودی زخم در این گروه به طور معنی داری بالاتر بود(۰/۰۱P≤). نتیجه گیری: عصاره هیدروالکلی جوانه گندم، به ویژه در غلظت ۲۰٪، از طریق افزایش ضخامت اپیدرم و کاهش تشکیل اسکار، می تواند به عنوان یک عامل موثر در تسریع فرآیند ترمیم زخم برشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Wheat germ ، Wound healing ، Wistar Rat ، Epidermal thickness ، Scar ، جوانه گندم ، ترمیم زخم ، موش ویستار ، اپیدرم ، اسکار