کاربست راهبردهای یادگیری فعال و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در کلاس های مشارکتی

یادگیری فعال، به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با تاکید بر مشارکت دانش آموز در فرایند یادگیری، نقش مهمی در ارتقای پیشرفت تحصیلی و مهارت های اجتماعی و شناختی دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل اثرات راهبردهای یادگیری فعال و کلاس های مشارکتی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، به روش مروری–تحلیلی انجام شد. منابع مورد بررسی شامل مقالات علمی و پایان نامه های داخلی مرتبط با یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی، آموزش حل مسئله، روش جیک ساو، تدریس همیاری و آموزش پروژه محور بودند. یافته ها نشان می دهد که استفاده از راهبردهای یادگیری فعال، علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، موجب افزایش انگیزه، رضایت از یادگیری، اعتمادبه نفس و مهارت های اجتماعی دانش آموزان می شود. روش های مشارکتی و گروهی، با ایجاد تعامل، تبادل دانش و مسئولیت پذیری، فرایند یادگیری را عمیق تر و معنادارتر می کنند. همچنین، آموزش حل مسئله و روش های پروژه محور، توانایی دانش آموزان در تحلیل مسائل و کاربرد آموخته ها را تقویت کرده و یادگیری فعال را در محیط کلاس پایدار می سازد. با وجود فرصت های متعدد یادگیری فعال، چالش هایی از جمله مقاومت دانش آموزان و معلمان نسبت به تغییر، محدودیت زمان و حجم بالای محتوای درسی و کمبود ابزارهای ارزیابی مناسب، از جمله محدودیت های اجرایی این روش ها محسوب می شوند. در نهایت، بررسی مروری پژوهش ها نشان می دهد که راهبردهای یادگیری فعال، به ویژه در کلاس های مشارکتی، ابزار موثر و کلیدی برای بهبود پیشرفت تحصیلی و ارتقای مهارت های جامع دانش آموزان است و می تواند به عنوان راهنمای علمی برای طراحی برنامه های آموزشی مدرن در مدارس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، یادگیری مشارکتی ، پیشرفت تحصیلی ، کلاس های مشارکتی ، روش حل مسئله ، روش جیک ساو ، آموزش پروژه محور