ارزیابی کارایی پارافرمون های جنسی تری مدلور بر نوسانات جمعیت مگس میوه مدیترانه ایCeratitis capitata (Dip.: Tephritidae) در استان گلستان
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 35
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JBIOCO-12-1_009
تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1404
چکیده مقاله:
مگس میوه مدیترانه ای (Dip.: Tephritidae) Ceratitis capitata Wiedemann به عنوان یکی از اصلی ترین عوامل محدودکننده و مخرب باغات میوه در دنیا و ایران محسوب می شود. با توجه به چرخه زندگی این آفت و بروز مقاومت شدید؛ کنترل شیمیایی صرف، کارایی مناسبی جهت کاهش خسارت آن ندارد. تکنیک های جدید کشاورزی سازگار با محیط زیست مانند تله گذاری انبوه و اختلال در جفت گیری جایگزین های مناسبی هستند. در این پژوهش، کارایی سه پارا فرمون جنسی پرکاربرد تریمدلور شامل فروبن® (محصول کشور انگلستان)، سانتاموس (محصول کشور کانادا) و اکونکس (محصول کشور اسپانیا) در بازه زمانی خرداد تا مهرماه ۱۴۰۳ در باغ کلکسیون مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گلستان روی درختان میوه مختلف (زرد آلو، هلو، شلیل، انجیر و خرمالو) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که هر سه پارا فرمون پیک های مشابه داشته و در تاریخ های هفدهم تیرماه و بیست و پنج مرداد ماه بیشترین شکار مگس میوه مدیترانه ای در تله ها مشاهده شد. پارا فرمون جنسی فروبن در تاریخ بیست و پنجم مرداد ماه بیشترین شکار (چهل و نه مگس) را نسبت به دو تیمار دیگر داشت؛ اما از نظر طول دوره ماندگاری پارافرمون جنسی اکونکس نسبت به دو تیمار دیگر چهارده روز بیشتر کارایی خود را حفظ کرده است. تغییرات دمایی نیز نشان داد که کاهش دما به زیر بیست و پنج درجه سلسیوس به شدت نوسانات جمعیت آفت را کاهش داده است. بنابراین استفاده از این ترکیبات می تواند سهم بسزایی در کاهش جمعیت مگس ها داشته و میزان خسارت آفت را به شدت کاهش دهد.
نویسندگان
محبوبه شریفی
استادیار بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکزتحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران
داریوش منصوری رضی
دانش آموخته کارشناسی ارشد حشره شناسی کشاورزی، گروه باغبانی و گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.
کورش قادری
کارشناس ارشد بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.
فاطمه سادات حسینی
کارشناس ارشد بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
