پتانسیل باکتری Bacillus thuringiensis و نماتد بیمارگر Steinernema carpocapsae در کنترل سوسک برگ خوار نارون در فضای سبز تهران
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 8
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JBIOCO-12-1_005
تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1404
چکیده مقاله:
درخت نارون (Ulmus spp.)، یکی از گونه های غالب در فضای سبز شهری بسیاری از مناطق ایران به شمار می رود. سوسک برگ خوار نارون (Xanthogaleruca luteola)، از آفات کلیدی این درختان با بیش از دو نسل در اکثر مناطق است. باکتری بیمارگر Bacillus thuringiensis (Bt) در کنترل بسیاری از آفات برگ خوار عملکرد موفقی داشته و نماتدهای بیمارگر حشرات نیز ویژگی های منحصر به فردی دارند که آنها را به عوامل موثر کنترل زیستی آفات گیاهان زینتی و فضای سبز تبدیل می کند. در این پژوهش، کارایی باکتری Bacillus thuringiensis subsp. galleriae (Btg) و یک جدایه بومی نماتد Steinernema carpocapsae (Sc) علیه لاروهای سوسک برگ خوار نارون در فضای سبز معابر محله نیاوران تهران در سال ۱۴۰۳ مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس نتایج مطالعه قبلی، چهار تیمار شامل: باکتری Btg با غلظت پنج در هزار، نماتدSc با غلظت ۵۰۰ لارو بیمارگر در میلی لیتر، ترکیب این دو عامل در همان غلظت ها و تیمار شاهد انتخاب شدند. با توجه به حساسیت بیشتر لاروها، آزمون های میدانی نیز بر روی لاروهای فعال برگ خوار نارون انجام گرفت. برای هر تیمار پنج شاخه دارای لارو و جدا از هم به عنوان تکرار انتخاب و در سه نوبت بدون وقفه برای هر تکرار با اسپری آبپاش دستی محلول پاشی شدند. پیش از اعمال تیمار و یک هفته پس از آن، شمارش لاروهای زنده و تلف شده روی شاخه های علامت گذاری شده، انجام شد. نتایج نشان داد که زیرگونه مورد مطالعه از باکتری B. thuringiensis و همچنین جدایه بومی نماتد S. carpocapsae توان بیمارگری روی هر دو مرحله لاروی و بالغ آفت را دارا هستند. هر دو عامل بیوکنترل در کاهش جمعیت لاروهای برگ خوار نارون روی درختان معابر موثر بودند و تیمارهای اعمال شده تفاوت معنی داری از نظر ایجاد تلفات در لاروها نشان دادند. کاربرد باکتری مذکور منجر به ۶۳/۱۶ درصد مرگ و میر لاروها شد، در حالی که جدایه بومی نماتد S. carpocapsae به تنهایی باعث ۲۵ درصد تلفات شد. بیشترین میزان تاثیر در ترکیب هم زمان این دو عامل با ۷۷/۷۸ درصد مرگ و میر لاروهای برگ خوار نارون مشاهده شد. این پژوهش برای نخستین بار در ایران انجام شده و نتایج آن نشان می دهد کاربرد تلفیقی این دو عامل زیستی می تواند به عنوان روشی موثر، پایدار و ایمن در مدیریت تلفیقی سوسک برگ خوار نارون در فضای سبز شهر تهران مدنظر قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
هانا حاجی اللهوردی پور
استادیار، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
رسول مرزبان
استاد، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
