اثر بخشی مداخله مبتنی بر اتاق آرامش بر کاهش پرخاشگری و بهبود تنظیم هیجانی دانش آموزان

چکیدههدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر اتاق آرامش بر کاهش پرخاشگری و بهبود تنظیم هیجانی دانش آموزان بود. این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزانی با نشانه های پرخاشگری بود که ۴۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پرخاشگری باس–پری و پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان بود. مداخله شامل ۱۰ جلسه ۳۰ دقیقه ای استفاده هدایت شده از اتاق آرامش با تمرین های تنفس عمیق، موسیقی آرام بخش، ابزارهای حسی و تمرین بازشناسی و نام گذاری هیجان ها بود.تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های t وابسته و t مستقل و محاسبه اندازه اثر (Cohen’s d) انجام شد. یافته ها نشان داد که مداخله موجب کاهش معنادار نمرات پرخاشگری (از ۶۴.۳ ± ۸.۵ به ۴۸.۷ ± ۹.۲) و افزایش معنادار تنظیم هیجانی (از ۳۰.۱ ± ۶.۳ به ۴۰.۸ ± ۷.۱( در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (p < ۰.۰۰۱, d > ۱.۶). تحلیل خرده مقیاس ها نشان داد که بیشترین تاثیر مداخله در ارتقای بازارزیابی شناختی هیجانات مشاهده شد. گروه کنترل تغییر معناداری نشان نداد.این یافته ها با پژوهش های داخلی و خارجی پیشین همسو است و نشان می دهد که اتاق آرامش می تواند به عنوان یک مداخله محیط محور، کم هزینه و موثر برای بهبود تنظیم هیجانی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در مدارس ایران مورد استفاده قرار گیرد. نتایج پژوهش پیشنهاد می کند که استفاده ساختارمند از این فضاها می تواند به بهبود جو روانی کلاس و ارتقای کیفیت یادگیری کمک کند.

کلیدواژه ها:

اتاق آرامش ، پرخاشگری ، تنظیم هیجانی ، دانش آموزان ، مداخله مدرسه ای