تاثیر مولفه های اخلاقی - اجتماعی در کنش ورزی فرهنگی و اجتماعی با تاکید بر تبلیغ دینی

در تعالیم اخلاقی اسلام و در دانش روان شناسی اجتماعی، آموزه هایی وجود دارد که در تقویت کنشوری های فرهنگی و اجتماعی و به ویژه در تبلیغات دینی، تاثیر معناداری دارد. هدف پژوهش پیش رو، تبیین مهم ترین مولفه های تاثیرگذار در تقویت کنشوری های فرهنگی و اجتماعی و به ویژه تبلیغات دینی است. پرسش اساسی این است که  بایسته های حداقلی در تقویت کنشوری های فرهنگی و اجتماعی با نگاه به تعالیم اخلاقی اسلام و روان شناسی اجتماعی چیست. در پژوهش حاضر از روش توصیفی - تحلیلی و اجتهادی بهره گرفته شده است و روش گردآوری داده ها، مبتنی بر بررسی اسناد کتابخانه ای و نظری است. با تتبع و تامل در آموزه های اخلاقی و روان شناسی اجتماعی، می توان ادعا کرد که رعایت و کاربست برخی از مولفه های اخلاقی و رفتاری و روان شناختی از اقتضائات تقویت کنشوری های فرهنگی-اجتماعی و به ویژه در تبلیغ دینی است. برخورداری از ویژگی های اخلاقی پسندیده، ویژگی های رفتاری بهنجار و عفیفانه، ابتنای مطالب بر اساس سطح دانش و ادراک مخاطب، ملاحظه تفاوت های فرهنگی و اجتماعی مخاطب، توانایی برقراری روابط کلامی و غیر کلامی مبتنی بر اخلاق اسلامی و توجه به تفاوت های فردی و جنسیتی و سطح ادراکی مخاطب، از ضروریات تقویت و بهبود کنشوری فرهنگی و اجتماعی است. عدم توجه به این مولفه های اخلاقی و مهارتی و روان شناختی و اجتماعی، باعث شکست و عدم کامیابی خواهد شد.

کلیدواژه ها:

آموزه های اخلاقی ، کنشوری فرهنگی ، کنشوری اجتماعی ، تبلیغات دینی ، سطوح ادراک مخاطب ، جنسیت ، علوم اجتماعی ، پرهیزکاری