بررسی وضعیت پایداری حوزه آبخیز ملکشاهی بر اساس معیارهای اقتصادی-اجتماعی

توسعه و توسعه یافتگی از جمله مباحثی است که همواره ذهن سیاست گذاران و برنامه ریزان را به خود مشغول کرده است. شناخت و تجزیه وتحلیل وضعیت مناطق در زمینه های محیطی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نخستین گام در فرایند برنامه ریزی توسعه منطقه ای است. هدف از این مطالعه بررسی وضعیت پایداری بخش اقتصادی - اجتماعی حوضه آبخیز ملکشاهی با استفاده از روش دستورالعمل پایش و ارزشیابی طرح های مدیریت منابع طبیعی کشور است. در این روش، ۹ معیار شامل تغییروتحول جمعیت، وضعیت فقر و معیشت، آموزش و مهارت، تغذیه و امنیت غذایی، سلامت و بهداشت، مسکن و خدمات عمومی، تغییر کاربری اراضی، فناوری و بهره وری و سازماندهی و توسعه نهادی که هر یک دارای زیرشاخص های مرتبط هستند با استفاده از روش امتیازدهی مورد ارزیابی قرار گرفتند. بر اساس نتایج به دست آمده، امتیاز پایداری بخش اقتصادی - اجتماعی حوضه آبخیز ملکشاهی ۱۹/۲ محاسبه شد که نشان دهنده وضعیت مطلوب آن است. رسیدن به توسعه پایدار، که هدف غایی برنامه های توسعه ای محسوب می شود، مستلزم تدوین و اجرای برنامه ریزی هایی جامع و کارآمد است که بتوانند نارسایی ها و کاستی های برنامه های پیشین را شناسایی و برطرف نمایند. در این راستا، مدیران و سیاست گذاران بخش های مختلف، با بهره گیری از رویکردهای علمی، تصمیم گیری های مبتنی بر شواهد و اتخاذ راهبردهای موثر، نقشی اساسی در بهبود شاخص های کلیدی توسعه ایفا می کنند. ازاین رو، تعامل میان بخشی، مدیریت منابع بهینه و سیاست گذاری مبتنی بر عدالت و پایداری، از جمله عوامل کلیدی در نیل به توسعه انسانی و پیشرفت پایدار جوامع به شمار می روند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ، اقتصادی – اجتماعی ، پایداری ، توسعه پایدار ، حوضه آبخیز