برنامه های میان مدت در روستاهای پیراشهری؛ مورد مطالعه روستای کلاته یاوری شهرستان بجنورد
محل انتشار: مجله روستا و توسعه پایدار فضا، دوره: 6، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 48
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RVT-6-4_010
تاریخ نمایه سازی: 5 بهمن 1404
چکیده مقاله:
امروزه شهرها توان فراهم کردن زیرساختهای لازم برای جمعیت مهاجر روستایی جدید را نداشته و باعث رانده شدن جمعیت به سمت پیرامون و درنتیجه تبدیل بسیاری از روستاها سکونتکاههای خوابگاهی در مناطق پیراشهری می شود. ازین جهت، باید توجه ویژه ای به روستاهای پیراشهری نمود تا با تقویت آنها، از تبدیل شدن به روستاهای خوابگاهی و ایستا جلوگیری کرد. این پژوهش میکوشد با تدوین برنامه ۵ ساله برای روستای کلاته یاوری، از مشکلات احتمالی پیش رو به علت مهاجرت زیاد جمعیت جلوگیری کرده و نقش مهم و فعال برای این روستا متصور شود. روش پژوهش از نظر ماهیت، توصیفی- تحلیلی می باشد. برای گردآوری اطلاعات از روش های کتابخانه ای و میدانی (پرسشنامه، مصاحبه و مشاهده) و همچنین از گروه کانونی و روش کیفی برای تجزیه و تحلیل اطلاعات استفاده شده است. قلمرو جغرافیایی تحقیق، روستای کلاته یاوری از روستاهای حریم شهر بجنورد می باشد. یافته های پژوهش نشان داد که موقعیت روستای کلاته یاوری در حریم شهر بجنورد باعث شده تا میزان مهاجرت به این روستا افزایش یافته و باعث بروز مسائل و مشکلات زیادی شده است. طبق نتایج SWOT نقاط قوت و تهدید این روستا بیشتر از نقاط قوت و فرصت می باشد. بنابراین مهمترین استراتژی در تدوین راهبردهای توسعه این روستا، استراتژی تدافعی است. طبق نتایج تحقیق، به ترتیب، ایجاد و ارتقاء خدمات، زیرساخت ها و امکانات مورد نیاز روستا، توسعه بخش صنعتی-کارگاهی روستا، بازنگری و اجرای مرحله دوم طرح هادی روستایی، بهبود وضعیت محورهای ارتباطی به شهر بجنورد و روستاهای اطراف، ارتقاء سطح ایمنی روستا و ارتقاء شاخص های اجتماعی و فرهنگی روستا، مهمترین راهبردهای توسعه روستای کلاته یاوری هستند. برنامه ریزی روستاهای پیراشهری یک اقدام برد- برد است، چرا که از یک جهت باعث توسعه با برنامه روستا می شود و از سوی دیگر نیازهای شهر مرکزی را تعیین کرده و در صورت نیاز، جمعیت سرریز را به صورت از پیش تعیین شده در خود جای می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد احمدی
استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران
فروغ خزاعی نژاد
استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشکده علوم انسانی دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران
حسن پارسی پور
استادیار جفرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد،بجنورد. ایران