فیزیولوژی منیزیم و مدیریت مصرف آن در باغ های مرکبات

هدف از این بررسی، تشریح فیزیولوژی منیزیم و ارزیابی مدیریت کوددهی آن در درختان مرکبات بود. این بررسی می­تواند به شناخت بهتر نیاز منیزیم، مقدار کوددهی، زمان مناسب کوددهی، روند جذب و انتقال منیزیم به برگ­ها و میوه­ها در این درختان منجر شود که در بهینه­سازی توصیه های کودی منیزیم بسیار موثر است. نتایج پژوهشی نشان داده است که روش کوددهی، شکل شیمیایی و زمان مصرف کودهای منیزیمی از نظر باغ­داری بسیار مهم است و بیشترین تاثیر در راندمان، کیفیت و پایداری تولید دارد. توصیه می­شود از مصرف زود هنگام کودهای سولفات منیزیم و نیترات منیزیم قبل از شروع فصل رشد، همچنین در مرحله گلدهی و اوایل مرحله اول رشد میوه، به شکل چالکود یا نواری برای درختان میوه اجتناب شود. مقدار مصرف کودهای منیزیمی برای درختان بارده مرکبات براساس عملکرد، نتایج تجزیه خاک، نتایج تجزیه برگ و تفسیر آن تعیین می­شود. اگر نتایج تجزیه خاک نشان دهد که مقدار منیزیم خاک، کمتر از حد مطلوب است، کود منیزیم (MgO) به مقدار حداکثر ۲۰ درصد نیتروژن مصرف شود. اما اگر نتایج تجزیه خاک نشان دهد که مقدار منیزیم خاک در دامنه مطلوب و یا دامنه زیاد یا خیلی زیاد قرار دارد اما غلظت منیزیم در برگ کمتر از حد کفایت است، مصرف خاکی منیزیم متوقف شود یا به حداقل برسد و کودهای منیزیمی (نیترات منیزیم)، به روش محلول پاشی، به ویژه در فاز دوم رشد میوه مصرف شوند. اگر باغ نتایج تجزیه خاک و برگ ندارد و عملکرد باغ حدود ۲۰ تن در هکتار است حدود ۲۰ تا ۳۰ کیلوگرم اکسید منیزیم در هکتار در سال متناسب با فنولوژی رشد توصیه می­شود و در باغ­های با عملکرد بیشتر علاوه بر آن، به ازای هر تن افزایش عملکرد حدود یک کیلوگرم اکسید منیزیم به آن افزوده شود. براساس نتایج پژوهشی در مناطق مختلف جهان و ایران، مناسب­ترین زمان افزایش منیزیم میوه­ها و کوددهی منیزیم در درختان مرکبات، در مرحله دوم رشد میوه است. بنابراین توصیه می شود که باغ داران، کوددهی منیزیم (محلول­پاشی یا کودآبیاری) را از اواخر مرحله اول شروع کنند و بیشترین مقدار کوددهی را در مرحله دوم رشد میوه انجام دهند و از کوددهی زود هنگام قبل از شروع فصل رشد، گلدهی و اوایل مرحله اول رشد میوه اجتناب کنند.

کلیدواژه ها:

جذب و انتقال منیزیم ، فنولوژی رشد میوه ، کودهای منیزیم دار ، نیاز منیزیم