رابطه استرس شغلی، فرسودگی شغلی و تعارض کار-خانواده در کارکنان نوبت کاری در یک شرکت صنعتی در شهر اصفهان

در محیط کار در یک شرکت صنعتی، تعدادی از کارکنان ساعات کار زیادی را در شیفت های عصر و شب و یا به صورت ۱۲ ساعته در محیط شرکت حضور دارند. این عامل با تاثیر مستقیم در سلامت و ایمنی کارکنان مورد توجه قرار گرفته است. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه استرس شغلی و فرسودگی شغلی با تعارض کار خانواده در کارکنان نوبت کاری (شیفت ۱۲ ساعته) شرکت صنعتی در شهر اصفهان در تابستان ۱۴۰۲ صورت گرفت. این پژوهش ترکیبی از روش های توصیفی-همبستگی (بررسی روابط متغیرهای سلامت روان) و توصیفی پیمایشی (جلسات گروهی برگزار شده) است. نمونه شامل ۳۹۷ نفر از پنج ناحیه در یک شرکت تولیدی، صنعتی در اصفهان بوده است. ابزار گردآوری داده ها متشکل از سه پرسشنامه: فرسودگی شغلی مسلش، استرس شغلی HSE، تعارض کار-خانواده کارلسون و همکاران بود. جلسات گروهی با کارکنان برگزار شد و پرسشنامه ها تکمیل گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۶ انجام گرفت. نتایج مطالعه نشان داد که میان فرسودگی شغلی و استرس شغلی با تعارض کار-خانواده رابطه مثبت و معنادار ۰.۴۲۶ وجود دارد. همچنین تعارض کار-خانواده با استرس شغلی و فرسودگی شغلی رابطه مثبت و معنادار ۰.۱۸۷ دارند. مطالعات نشان می دهد، نوبت کاری (شیفت ۱۲ ساعته) به دلیل ایجاد خستگی و برهم خوردن تعادل ساعت شبانه روز، باعث ایجاد استرس در ایشان شده و این استرس در محیط خانواده نیز انعکاس می یابد و روابط نزدیک خانوادگی افراد شاغل را خدشه دار می کنند. همچنین بنابر تجربه مستقیم کارکنان، حجم کار بالا و استرس موجود در بلندمدت ویژگی های فرسودگی را در خود و همکاران مشاهده می کنند که این نتایج با یافته های همبستگی به دست آمده تطابق دارد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، فرسودگی شغلی ، تعارض کار-خانواده ، شیفت ۱۲ ساعته کارکنان